Neden böyle? Çünkü çoğu kez "Sana çıkarım kadar değer veririm," bakış açısına sahibiz. Yani avokadoyu salataya koyup yeme peșindeyiz. Işte yapılan yanlış burada. Her şeye çıkarı kadar değer vermekte. Farkına varmadan yapılan öyle büyük bir hata ki bu. Kimseyi geliştirmez. Oysa karşındakine bakınca şunu görmek mümkün; "Burada bir öz var ve o öz aslında muhteşem bir potansiyel." Ilişki içinde olduğumuz insan "biz' in bir parçası ve karşımızdaki insanda muazzam bir gizil güç var. Işte anahtar bunu görmekte ve anlamakta.