İnsanların benden gitmelerine bazen ara ara içerlerdim,
Oysa dönüp baktığımda; benim ruhuma uymayan kişilerin bir bir gitmiş olması ,evrenin bir işaretiydi, anlamam için .
Gitmelerin ve bitmelerin bir anlamı yok.
Atık bunların bana duygu karmaşası yerine, büyük rahatlık vermesi .
İşte Ben bugün büyüyordum.
Çünkü nerede olursam olayım -bir gemi güvertesinde, Paris’te bir sokak kafesinde ya da Bangkok’ta- hep aynı sırça fanusun içinde kendimi sessizlikte buluyor olacaktım .
Cornwall açıklarında bir kayada oturup. Saçımı taramalıyım. Kaplanderisi pantolon giymeli. Mutluluğu yaşamalıyım. Öyleyse, başka bir yaşamda görüşmek üzere .