Viyolonsel
@Desiderata
İşte enfes bir kahve 5 dakikalık kayboluş bir yerde formidable formidable ..
Şu anda okuduğu kitap
Yaşamak oldum olasıya böyle zor,
özgür olmadı mı insan yaşamıyor
boylu boyunca viyolonsel yalnızlığı ..
(Atilla ilhan)
Reklam
Çünkü nerede olursam olayım -bir gemi güvertesinde, Paris’te bir sokak kahvesinde ya da Bangkok’da- hep aynı sırça fanusun altında kendi ekşimiş havamda bunalıyor olacaktım.
... hani kent her saniye biraz daha küçülür ama insan gerçekte kendisinin küçüldükçe küçüldüğünü, yalnızlaştıkça yalnızlaştığını, bütün o ışıklardan ve o çoşkudan saatte bir milyon kilometre hızla uzaklaştığını hisseder ya, onun gibi bir şey işte.