Yaşamak bu yangın yerinde
Her gün yeniden ölerek
Zalimin elinde tutsak
Cahile kurban olarak
Yalanla kirli havada
Güçlükle soluk alarak
Savunmak gerçeği, çoğu kez
Yalnızlığını bilerek
Korkağı, döneği, suskunu
Görüp de öfkeyle dolarak
Toplanıyor ölü arkadaşlar
Her biri bir yerden gelerek
Kiminin boynunda ilmeği
Kimi kanını silerek
Kucaklıyor beni Metin Altıok
“Aldırma” diyor gülerek
“Yaşamak görevdir bu yangın yerinde
Yaşamak, insan kalarak”
-Ataol Behramoğlu -
🐞🐞
“Daha az seviyorum seni giderek daha az. Unutarak seviyorum azala azala. Aramızdaki uzaklığın karanlığında.”
Başkalarının bana karşı tavrını benim tutumum belirliyordu… onların tepkilerine yol açan bendim.
