Ilayda Altintas

Umacak hiçbir şey kalmamışken bile umudunu yitirmeyenleri; çılgın aşıkları; baskı ve gerilim altında, her türlü dehşet ve facia arasında mücadelesini sürdürenleri; gayretlerinin gücüyle hayatın kabuğunu çatlatan devleri yüceltmek istiyordu.
Sayfa 136·Kitabı okudu
Reklam
Halbuki Martin hayatın baskı ve gerilimini, heyecan ve alınterini, şiddetli isyanını hissediyordu; asıl yazılması gereken buydu işte!
Sayfa 136·Kitabı okudu
Azıcık bile ışık yoktu, hayat yoktu, renk yoktu onlarda. Üzerlerine hayatın nefesi üflenmemişti; ama yine de…
Sayfa 135·Kitabı okudu
“Biraz zaman ver,” diye seslendi kendine. “Biraz daha zaman.” Zaman! Zaman! Onun bitmek tükenmek bilmez feryadıydı zaman.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Ölüler mezarlarında kalmalı. Neden bana ve içimdeki güzelliğe onlar hükmetsin? Güzellik canlıdır ve ölümsüzdür. Diller gelir geçer. Onlar ölülerin tozudur.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Reklam