Johnny Cash, Malibu’da bir stüdyoda oturdu ve bir şarkı söyledi. Kısmen kördü ve güçlükle yürüyebiliyordu. Ben oradaydım.
Hasta bir adamın enstrümanını eline aldığında iyileştiğini gördüm.
Ama maalesef, tam aksini de gördüm. Al, al, al.
Sapasağlam adamların enstrümanlarını ellerine alınca
hastalandıklarını gördüm.
O kadar çok renk var ki içine düştüğüm çukurda, her yer kararıyor ve simsiyah oluyor gözlerimi açınca gördüğüm hayat… Aslında gözlerim kapalıyken iyi bir insan oluyorum ben.
Bir kadeh şarap daha. Ölümümü düşünmekten vazgeçtim. Ateşim yoktu. İyi hissetmenin ne olduğunu bilmediğim için iyileşip iyileşmediğimi anlayamıyordum… Geçmişi düşündüm. Yüzler, isimler… O kadar çok unutmuştum ki. Sanki dün doğmuş gibiydim!