Devrim Efsun Özgür
@Devrim18
"İç savaştan bugüne İspanya'da yayımlanan en güzel roman."demiş Marquez bu kitap için.Katalan edebiyatının en güçlü temsilcilerinden yazar.1930'lu yıllarda Barcelona'ya yolculuk ediyoruz.İspanya'nın sıkıntılı günlerinde iki çocuğu ile hayata tutunmaya çalışan Natalia'nın hikayesini yine onun ağzından dinliyoruz.Çok sevdiği kocası iç savaşa katılınca Natalia'yı zor günler beklemektedir.Natalia sessiz,naif,boyun eğen bir karakterdir.Hem onun mücadelesini, çocukları için yaptığı fedakarliklari okuyoruz hem de iç savaşı, yoksulluğu,o dönemki Barcelona'daki kasvetli ,zor yaşamı görüyoruz.Roman çok naif bir dille yazılmış,ajite edilmemiş hicbir şey, yazarın son sözü çok güzel.Ben kitabı çok beğendim.Yazarın dilimize çevrilen diğer kitabını da okuyacağım.
Reklam
Kitabı ilk okumaya başladığımda bu kadar güçlü ve derin bir metin haline gelebileceğini düşünmemiştim.Felsefe öğrencisi Marek bir gün bir barda Mica adlı yaşlı bir kadınla tanışır, kadının ona icinde ölmüş annesine ait kıyafetlerin bulunduğu bir bavul vermesiyle olaylar başlar. Bavul adeta geçmişin sisli perdesinin sırlarını aralamıştır.Marek'in geriye dönüp anlattıklarına da konuk oluyoruz kitapta.Cok güzel, evlatlarına karşı ilgisiz(bazen kaç çocuğu olduğunu unutuyor),akıl sağlığı çok yerinde olmayan hayatına birçok erkek sokarak hayatındaki eksiklikleri gidermeye çalışan bir anne ,aklını parayla bozmuş, karısını görmezden gelen bir baba,soğuk iki abi ve kendi mutluluğunu arayan ,daima görmezden gelinen, kendini başarısız hisseden Marek ve onun hayatta mutluluk arayışı...Eserde derin bir hayatta anlam arayışı da vardı...Küçük burjuvaların yaşantılarına eleştiri niteliğindeydi.Marek'in ergenliğe girmesi, cinsellik ile tanışma arayışları, aile bireylerinin ilişkileri hem trajik hem komikti.Bekledigimden çok daha derin, katmanlı, sonuyla da oldukça şaşırtıcı bir kitaptı, ben çok beğendim.Dili de çok sıcak ve sadeydi.Bazi satırlar altı çizilesi cümleler doluydu.Keske daha uzun olsaydı.
Bu kitabı okumak için gecenin büyük bir bölümü uyumadığım doğrudur.Çünkü Ayhan Koç yazıyor, Ayhan Koç çok güzel yazıyor, niye bu ülkede yeterince tanınmıyor, okunmuyor bilmiyorum ama bu ondan okuduğum üçüncü kitap ve tek kelimeyle harikaydı.Ayhan Koç bu ülkeye ait dertleri olan bir insan ve bunları kurgunun içine çok güzel yediriyor.Yaptığı yolsuzluk haberi yüzünden tutuklanmayı bekleyen ve aynı süreçte eşinin kendini aldattığını öğrenen bir gazeteci-yazarın hikayesini okurken insanların gözünü kapattığı birçok gerçeğe de değinmiş yazar.Mültecilere,çocuk gelinlere, kadına uygulanan şiddete,yolsuzluklara, yayın dünyasındaki deformasyona,insanların şekilciliğine,basınin susturulmasına,politik görüşleri yüzünden işinden atılanlara, evladının kemiklerini arayan analara ve birçok şeye...Sözünü hiç sakınmayan bir adam Ayhan Koç.Kitabın kurgusu mükemmeldi, insan psikolojisinin derinliklerine inebiliyor olmasına ayrıca bayıldım.Ic ses ve yabancı motifiyle kendini sorgulamasına,hatıralarına dönüp geçmişinin girdaplarina tanık olmaya,karakterlere, tüm bunların oluşturduğu bütüne bayıldım.Ayrıca çok derinlikli bu eseri bu kadar akıcı yazabilmek de ustalık ister.Kitap güzel,kitap çok güzel.
