devrim

devrim
@Devrimaly
"Peki çocuklar kendileri kavrasınlar, kap kacak yapsınlar, süt sağsınlar vb. diye bir başlarına bırakılsaydı, haylazlık yaparlar mıydı o zaman? Açlıktan ölürlerdi. Bıraksınlar bizi de ihtiraslarımızla, fikirlerimizle, tanrının ve yaratılışın birliğini kavramadan! Ya da iyiliğin mevcut olduğunu ve ahlaki kötülüğün açıklamasını kavramadan kalalım! "Hadi bakalım, bu kavrayışlar olmadan inşa edin herhangi bir şeyi! "Sadece yıkıp yok ediyoruz biz, çünkü manevi olarak tokuz. Tıpkı çocuklar gibi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Yalnızca bu iki varlığı seviyorum, ama biri diğerini öteliyor. Onları birleştiremiyorum, oysa tek ihtiyacım bu. Eğer bu olmazsa, hiçbir şey umrumda değil. Bir şekilde bitecek bunlar, bu yüzden sevmiyorum bunu konuşmayı, konuşamıyorum. Bana sitem etme, hiçbir şey için yargılama beni, hakkımda hükmetme. Sen bu saflığın, arılığınla çektiğim bunca acıyı anlayamazsın"
"Dünyaya mutsuz insanlar getirmemek için kullanamıyorsam ne diye verildi bu akıl bana?"
Bütün gün, bir tiyatro sahnesinde ondan çok daha iyi aktörlerle oynuyormuş da kötü oyunuyla bütün sahneyi berbat ediyormuş gibi geldi ona.
"Peki neden bütün bunlar? Ne çıkacak bütün bunlardan? Bir dakika huzur görmeden, kâh ebede, kâh memede bir bebeyle, sürekli öfkeli, huysuz, hem kendim ıstırap çekip hem başkalarına ıstırap vererek, kocamı tiksindirmem, bütün hayatımı böyle geçirmemden, talihsiz, kötü terbiye görmüş ve fakir çocuklarin büyümesinden başka ne?