Bir şey ilerlemiyorsa öylece yarıda bırakılabilir. Kitapmış, insanmış, yolmuş, acıymış, sevinçmiş... Hayat zorlamalarla heba edilecek kadar uzun değil.
Koca bir ömrü sessizce tüketen şey, takılı kalmaktır.
Bir olaya, bir insana, bitmiş bir aşka ya da çoktan değişmiş bir dosta.
Orada kalmak, ilerleyememek, insanın kendini bulunduğu yerde yavaş yavaş tüketmesidir.
Oysa bu hayatta geçen gider.
Geri dönmeyen zaman, geri gelmeyen insanlar vardır.
Hiçbir şey, hiçbir bağ, seni olduğun yere mıhlayacak kadar önemli değildir.
Devam edebilmek, vazgeçmek değil;
kendini kurtarmaktır.
İleri gitmek bazen cesaret değil, zorunluluktur..
- Neden hiç mutlu değilsin Zeze?
+ Neden mutlu olmalıyım?
- Çünkü dünyaya bir kere geliyoruz.
+ İyi ki bir kere geliyoruz Portuga…
- Neden?
+ İkinci bir hayatı kaldıramazdım.
Şeker Portakalı
“Bugün hiçbir şey olmamış gibi mi yaşayacağız? Herşey yolundaymış gibi, kimse ölmemiş gibi mi davranacağız? Mutluymuşuz gibi mi güleceğiz? İnsan olan yerlerim çok ağrıyor...”
Birhan Keskin