Bazen keşke dilsiz olsam diyorum, niye mi?: Çünkü hiçbir güzel hitabet, hiçbir kelime haznesinin genişliği karşıdakinin kafasındaki düşünce ve hakkındaki fikir üzerinde yeterli etkiye sahip olamayacağını öğretti bana hayat. O zaman neden bu çaba ve kendini ifade etme çırpınışları… kendime saygısızlık, sayılı nefeslerime yazık değil mi?
Beni ne buraya bağlayacak bir sebep ne de gittiğim yerde beni orada mutlu edecek bir hayat vardı.. Ama geçmişin canavarı ile yaşamak mı yoksa geleceğin belirsizliği ile mücadele mi?..