Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Beni neredeyse hiç dövmediğin de doğrudur. Ancak bağırış tarzın ve yüzünün kıpkırmızı oluşu, pantolon askılarını alelacele çözerek sandalyenin arkasına asışın -bunlar benim için dayak yemek kadar kötüydü.
Asılmak üzere olan bir adamı düşün mesela. Onu asarsın ve her şey biter. Ama onu, asılması için yapılan bütün hazırlıklara şahit olmaya zorlarsan ve tam darağacının önüne getirildiğinde infazının ertelendiğini söylersen adamın hayatının geri kalanını ona zehir etmiş olursun. "
Oysa ergenlik yaşlarıma dönüp, "Başkası ne der? " diye düşünerek hareket eden halimden kurtulup "Ben ne derim?" diyen cesur bir delikanlı olmak isterdim. Üniversiteyi daha kendim olarak okumak isterdim.
Ben genel olarak kitap okurken yarım bırakan bir insanım hiç sevmediğim bir huyumdur diyebilirim. Kitap sona yaklaşırken o kadar sürükleyiciydi ki keşke daha önce okusaydım dedirtti. Sona yaklaştıkça daha çok şaşıracaksınız. Serenad kitabında da bunu yaşamıştım.