Birbirimizi sevmek zorunda olmamak harika bir şey, birbirimizi anlamak inisiyatifinde bulunmak yüce bir şey ve birbirimizin birbirimize hiç de benzemeyen taraflarını olduğu gibi kabul etmek yani çaba sarf etmek ... İşte bu tarifsiz bir şey ...
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak,ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması,senin benimsenmen ,senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak... İşte bu,sevdanın ilk adımı değil miydi?