Fatma Sürek
@Diger_gam
Dalga geçemediğimiz her şey bizi tüketir, gülelim gitsin.
İNSAN KAYNAKLARI
LİSANS
İstanbul
100 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı bitirdiğimde içimde hem bir boşluk hem de ince bir sızı kaldı.
Olaydan çok duygu var. Bu da bazı anlarda “nereye varacak bu hikâye?” diye düşündürtüyor. Ama sonra bir cümle geliyor, tüm o bekleyişi unutturuyor. Özellikle aşkı değil, aşkın yokluğunu anlatma biçimi etkileyiciydi.
Bazı bölümler bana fazla durağan geldi, bazen aynı duyguda çok oyalanmış gibi hissettim. Ama yine de okuduğuma pişman değilim.
Kısacası; derinlikli, içe dönük bir ruh hâli arayanlar için güzel bir kitap. Ama yüksek tempolu bir şey bekliyorsan biraz sabır istiyor.
Gece Yarısı Kütüphanesi beni derinden etkiledi. Hayatın “keşke”leri, pişmanlıkları ve alternatif yolları üzerine düşündüren, hem duygusal hem de umut dolu bir roman. Matt Haig’in dili akıcı ve sade, karakterler özellikle Nora çok gerçekçi ve samimi. Kitabı elime aldım ve bırakamadım; sayfalar su gibi aktı. Hayata farklı bir gözle bakmamı sağladı. Kesinlikle herkese tavsiye ederim, uzun süre aklımdan çıkmayacak bir hikâye.
Bülbülü Öldürmek, Amerika’nın güneyinde geçen ve ırkçılık, adalet, büyümek gibi konuları anlatan bir roman. Hikâye, küçük bir kız olan Scout’un gözünden aktarılıyor, bu da ciddi meseleleri bazen çocukça bir saflıkla görmemizi sağlıyor. Kitapta özellikle Atticus Finch karakteri çok ön planda ve pek çok okur için unutulmaz biri. Bazı bölümler sakin tempolu ilerlese de, dönemin toplumsal sorunlarını anlatma biçimiyle dikkat çeken ve hâlâ çok konuşulan bir eser.
"Beklentiler Yüksekti, Gerçekler Orta Karar"
Dostoyevski’nin Suç ve Ceza romanı, edebiyat dünyasında büyük bir saygı gören, üzerine çokça konuşulan ve bolca övülen bir eser. Ancak tüm bu övgülere rağmen, benim için beklentileri tam anlamıyla karşılayan bir kitap olmadı.
Romanın merkezindeki Raskolnikov karakteri, işlediği cinayet ve sonrasında yaşadığı vicdani sorgulamalarla dikkat çekici olsa da, anlatımın zaman zaman fazlasıyla ağırlaştığını, felsefi sorgulamaların ise yer yer okuyucuyu boğduğunu düşündüm. Kitap boyunca karakterin iç sesi ve sorgulamaları öylesine yoğun ki, bazen hikâyenin akıcılığı ciddi anlamda sekteye uğruyor. Kurgu açısından güçlü bir temel var ama bunu taşıyan tempo çok inişli çıkışlı.
Evet, Suç ve Ceza insan doğasını, suçun psikolojisini ve vicdanı derinlemesine işliyor; ama bu derinlik, bazen anlatımın uzadıkça uzamasıyla okuyucuyu yoran bir hale geliyor.
Sonuç olarak, bu kitap benim için “mutlaka okunmalı” değil, daha çok “okunduysa fena değil” kategorisinde yer aldı. 
Suç ve Ceza 
Fyodor Dostoyevski
Ben umut da görmek istiyorum!
Bazı kitaplar vardır, okurken insana çok şey hissettirir ama bu hisler her zaman pozitif olmak zorunda değildir. Yu Hua’nın Yaşamak adlı romanı, benim için tam da böyle bir deneyim oldu. Evet, çokça övgü almış, çokça okunmuş bir kitap. Fakat ben kitabı bitirdiğimde içimde karanlık, kasvetli bir duygu kaldı ve açıkçası beklentimi karşılamadı.
Roman, Fugui isimli karakterin hayatı üzerinden Çin’in yakın tarihine ışık tutuyor. Ancak bu hayat o kadar sürekli bir acılar zinciri ki, bir yerden sonra gerçeklikten uzaklaşıp yalnızca felaketlerin sıralandığı bir tabloya dönüştü benim için.Yaşamak, herkese hitap eden, evrensel bir kitap olabilir; fakat edebiyattan beklentim sadece acılarla yüzleşmek değil. Ben, umut da görmek istiyorum. Bu kitap bende o duyguyu bırakmadı. Okuduğuma pişman değilim, çünkü farklı bir bakış açısı kazandım ama tekrar dönüp bakacağım bir kitap da değil.