Kitabı okumak benim için gerçekten çok zordu. Yazım hatalarını sürekli kontrol etme ve düzeltme hastalığı taşıdığımdan dolayı okurken epey zorlandım. IQ su düşük olan bir insanın ameliyat ile üstün zekalı olabileceği aklıma gelmezdi. Kurgusu çok güzeldi. Açıkçası beni çok etkiledi. İnsanların bir arada bulunmak için sebeplerini düşünüp durmamı sağladı. Bu insanlar benim neden etrafımda, beni seviyorlar mı, ya da neden seviyorlar acaba gibi pek çok soru döndü durdu kafamda. Charlie'ye gelecek olursak kitabın başından sonuna kadar onu çok sevdim. Üstün zekalı olmadan önce yaşadığı zor şartlar, ağır deneyimler, istenilmeyen çocuk olması onu üzmüyordu. Olduğu ameliyat sadece onu zeki yapmadı insanları tanımasını, kimin dost kimin düşman olduğunu anlamasını sağladı. Sonunda ise en sevindiğim şey ana karakterin ölmemesi oldu. Bırakalım Charlie olduğu yerde kalsın. Zira dünya onun temiz kalbinin kaldıramayacağı kadar kirli. Bu kitabı okumamı ısrarla isteyen kardeşim ve ağabeyime sonsuz sevgilerimle...