Nedeni, ruhum, aklımdan çıkmamalı nedeni.
Siz, el değmemiş yıldızlar, söyletmeyin beni!
Nedeni önemli. Ama kanını akıtmayacağım yine de,
Yara izi bırakmayacağım onun o kardan beyaz cildinde,
O ak mermerden yapılmış heykeller kadar pürüzsüz
[teninde.
Ama ölmeli, yoksa baştan çıkarır daha başka erkekleri.
Işık sönsün, sonra da- sönsün ışığı!
Sizi söndürürsem ey alev hizmetkârlar,
Pişman olduğumda, eski ışığınızı yeniden verebilirim size,
Ama sen, ey eşsiz doğanın en hünerli örneği,
Bir kez söndü mü senin ışığın,
Nerede bulunur onu yeniden tutuşturacak
[Prometheus ateşi?
Gülünü kopardıktan sonra onu canlandıramam bir daha, Solup gider, fidanın üzerindeyken koklamalıyım onu. (Desdemona'yı öper.)
OTHELLO’DAN DESDEMONA’YA
Tanrı sınamak istediğinde beni,
Dert verip dermanımı kesseydi.
Bin bir türlü sıkıntı, utanç yağdırsaydı
Göklerden şu çıplak kafama,
Boğazıma kadar gömseydi beni yoksulluğa,
Tutsak edip kırsaydı bütün umutlarımı,
Bir damla huzur bulabilirdim yine de
Ruhumun bir köşesinde.
Ama hayır, küçümseyen dünyanın
Durmadan beni gösteren parmağı
Değişmeyen bir alay konusu ediyor beni.
Buna da katlayabilirdim, dayanabilirdin buna da.
Ne yazık, içime aşkımı sakladığım,
Bana isterse hayat, isterse ölüm getiren o kaynaktan,
Sevgisini isterse besleyen, isterse kurutan o pınardan,
Çıkarılıp atılmak!
Ya da orada kalıp orayı iğrenç kurbağaların
Çiftleşip ürediği pis bir su birikintisi saymak!
Rengin uçtu bak,
Sakin ol, genç, gül dudaklı, masum yüzlü melek!
Şimdi cehennem kadar korkunç görünüyorsun sen!
Vaktiyle birinden duymuştum, şimdi hatırıma geldi: Benzer benzeriyle, iyiler iyilerle hiç geçinemezmiş. Bunu ileri süren, Hesiodos’un bir sözüne dayanıyordu. Hesiodos: “Çömlekçi çömlekçilerinin, şair şairin, dilenci dilencinin düşmanıdır.
…birbirini en çok sevenler birbirine en az benzeyenlerdir; herkes kendine benzeyini değil, tam karşıtını arar; nasıl ki kuru ıslağı, soğuk sıcağı, acı tatlıyı, keskin körü, boş doluyu, dolu boşu ister; çünkü her şey kendi karşıtı ile beslenir; benzerin benzere hiç faydası yoktur.
Sevgi Kronos’tan, İapetos’tan daha yaşlı olamaz. Tersine ben onun en genç Tanrı olduğunu ve hep genç kaldığını ileri sürüyorum. Hesiodos’un Parmenides’in anlattığı o eski Tanrı kavgaları doğru olsa bile, sevgi değil, keder yüzündendir.
İAPETOS: Atlas, Prometheus ve Epimetheus’un babası olan Titan’dır.
Hesiodos’un Theogonia’da anlattığı Uranos ile Kronos, Kronos ile Kykloplar, Hekatonkheiler (yani 150 devler) ve Zeus ile Titanlar arasındaki savaşlar.