Dilan
@Dilanco
Ve sonra ruhlarımız el ele uzanacak mıydı sonsuzluğa?
Reklam
Belki hayat hakkında bu kadar umutsuzluğa kapılmakta aceleci davranmıştım. Belki benim de yolumu gözleyen hoş sürprizler vardı.
Annemin, hayatının önemli addettiği anlarına ait yirmi kadar resim. İki tanesinde babam, bir tanesinde ben de yer alıyorduk. Sanırım annem bunlara bakarak, kendisini varolduğuna ve bir şeyler yaşadığına ikna edebileceğini sanıyordu. Ne büyük yanılgıydı!
Bir bakış her zaman o anda yerini bulmuyor, ancak onu kaybettiğiniz zaman ne dediği şekilleniyor kalbinizde.
Sayfa 159
Yaşadığımız her an bir anı olsun istiyorduk. Biz ordaydık, vardık, önemliydik.
Sayfa 136