bir kadın
bir erkeğin ağzından çıkacak
üç güzel söze mahkûm olmamalı
mutluluk
birinin keyfine bırakılınca
insanın içine ağır bir kış çöküyor
bu yüzden kadın
kendine ait bir dünya kurmalı
kimsenin bilmediği bir oda mesela
perde arasından sızan akşam ışığı
masada yarım kalmış kahve
uzaktan gelen bir keman sesi
ben keman sesinde yıkanmak istiyorum
korkusuzca
kimseyi memnun etmeye çalışmadan
kimsenin sevgisine tutunmadan
yalnızca kendi ruhunun yanında kalarak
bir şiirin içine oturup
saatlerce susabilmeli
çünkü bazen huzur
kimseye ait olmamaktadır
ve bazı kalpler vardır
dokunduğu yere mutsuzluk bırakır
insan kendini korumayı da bilmeli