dersim

Mutsuzluk bulaşıcıdır
bir kadın bir erkeğin ağzından çıkacak üç güzel söze mahkûm olmamalı mutluluk birinin keyfine bırakılınca insanın içine ağır bir kış çöküyor bu yüzden kadın kendine ait bir dünya kurmalı kimsenin bilmediği bir oda mesela perde arasından sızan akşam ışığı masada yarım kalmış kahve uzaktan gelen bir keman sesi ben keman sesinde yıkanmak istiyorum korkusuzca kimseyi memnun etmeye çalışmadan kimsenin sevgisine tutunmadan yalnızca kendi ruhunun yanında kalarak bir şiirin içine oturup saatlerce susabilmeli çünkü bazen huzur kimseye ait olmamaktadır ve bazı kalpler vardır dokunduğu yere mutsuzluk bırakır insan kendini korumayı da bilmeli
Reklam
Şu an yollardayım menzilim uzak Ama bir iğne ucu değdi yarama sessizce Kalemim parmak uçlarımda bir bahar bulutu Dökülmeye yer arıyor yağmaya dünden razı Ah anne sen de bu dünya hanında bir yolcusun Biliyorum ne suçun var ne de kalıcılığın Ama ne çok isterdim yükümü dizlerine bırakıp Hiçbir şey sormadan sadece öylece ağlamayı Sanma ki mutsuzum ya da hayata küskün Değilim sadece bir sızı bu ansızın uyanan Göğsümde biriken o serin yağmurun hatırı Şiir olup akmak istiyor yolların arasından Dizlerin hala en güvenli kıyısı bu ömrün Suç kimsede değil sadece dünya hali işte Bir küçük dokunuş yetiyor taşmaya Kalbim sağanak kalemim darmadağın
Şiir
Pardon denk mi dedi ah bayım içimdeki ben bile bana denk değil kendin ruhumda haps olmuş bir divaneyim ben
Edebiyat
Nazarımın Menzil
Melekler omuzları mekan tuttu kendine Her nefesi her adımı sessizce yazmak için Sübhan olan sığmam yerlere ve göklere dedi de Kalbi seçti orayı kendine Beytullah kılmak için Herkes yerini bildi herkes makamına yerleşti Ama benim ruhum senin varlığında bir başka ezel ile birleşti Ben ise senin gözlerini seçtim sevgilim Çünkü göz ruhun dünyaya açılan tek kapısıdır Meleklerin kalemi yorulur kalbin sırrı derindir ama Gözlerin benim bu dünyadaki en helal yapısıdır Felsefem şudur ki insan nereye bakarsa oraya benzer Ben senin gözlerine baktıkça içimdeki tüm kirler temizlenir Rabbim kalbini kendine saklamış ne güzel bir lütuf Melekler omuzlarında bir ömür nöbetçi ne büyük bir şeref Ama ben senin bakışlarında erimeyi seçtim O derinlikte kaybolup kendi benliğimden geçtim Çünkü gözlerin Yaradanın mucizesini seyrettiğim penceremdir Sana her baktığım an aslında şükre durduğum secdemdir Dedim ya sevgilim herkes kendine bir makam biçti Kimi nefsi seçti dünyada kimi hırsa yenik düştü Ben ise senin o bir çift ışığında tefekkürü seçtim Seninle baktığım dünya artık fani değil baki Gözlerin benim hem sığınağım hem de gönlümün saki Melekler yazsın bizi Rab kalbinde yaşatsın sevgimizi Ama sen sakın kapatma gözlerini Çünkü ben o bakışlarda buldum hem kendimi hem Rabbimi
Edebiyat
Neyse herşeyi herkesi tüketim içimde ben bile kalmadım bende istediklerineçevirdiler beni
Reklam