Sağlıklı bir ilişkide "ben" de "biz" de olmalıdır. Bu, eşlerin hem birbiriyle bir bütün olabildikleri o hem de kendi kişiliklerini ve sınırlarını koruyabildiklerini gösterir.
Birer birey olarak tüm potansiyelimize ulaşmanın yolu, anne babamızı hatalarına rağmen kabullenmekten ve sadece bizleri dünyaya getirmiş oldukları için bile onlara saygı duymaktan geçer. Bunu yapmanın kolay olmadığını biliyorum. Birçok insan ebeveynleri daha farklı - daha anlayışlı, daha destekleyici, daha az eleştirel, daha az katı hatta kimi zaman daha katı - davranmış olsaydı her şeyin çok daha iyi olacağını düşünür. Hatta çoğumuz farklı ebeveynlere sahip olmuş olmayı, onları bir arkadaşımızın ebeveynleriyle ya da televizyon dizilerinde gördüğümüz ebeveynlerle değiştirmeyi isteriz.
Oysa ebeveynlerimiz farklı olsaydı biz de farklı insanlar olurduk. Başka ebeveynler istemek aslında başka biri olmak istediğimiz anlamına gelir. Sürekli başka biri olmayı dilerken nasıl huzuru bulabiliriz ki ?