‘Ne zaman son bulacak bütün bunlar,sefaletimi sürüklediğim sokaklar,soğuktan titreyerek büzülüp kaldığım,gecenin ellerini sırtımdaki paçavraların altında hissettiğim o merdivenler?Ne olurdu Tanrı bir kerecik çıkıp gelse,beni evine götürse,sıcaklık ,sevgi verse..’
‘Ben ,genellikle kendi derinliklerimde bile henüz tasarlanmamış eylemlerin,dudaklarımı uzatırken aklıma bile getiremediğim sözcüklerin,tamamına erdirmeyi umursamadığım hayallerin kuyusuyum.’
Ne kimseyi görme,ne kimseyle uzun uzadıya konuşma ,hatta kıpırdama isteği bile duymuyorum.Kendimi erteliyorum ya da saklıyorum bir şeylere , düşündükçe kaybolacağım sanki,hissetmek büyüyor gözümde ,bir şeyleri koruyor gibiyim ya da farkında olmadan kaçıyorum her şeyden.