Dilauraaaaa
@Dilauraaaaa
20 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Arafta kalmış, kendini bulmaya çalışanlara...
Dolayısıyla ister "entelektüel" yahut "sofistike" kişiler olalım ya da basitçe çivisi çıkmış bir çağda yönünü belirlemeye çabalayan zihni açık bireyler olalım kendimize şu soruyu yöneltmek önemlidir: Kişi, özgürlük ve kişisel sorumluluklarından feragat etmeden kalıtsal gelenekleriyle arasında nasıl bir ilişki kurabilir?
Başlangıç ilkesi açıktır kişinin kendine dair özfarkındalığı arttıkça, atalarının bilgeliğini de o ölçüde kendisinin kılabilir. Geleneğin gücü altında ezilen, onun varlığına dayanamayan ve dolayısıyla ya ona uymaya, ya da kendileri ni ondan koparıp ona isyan etmeye çalışanlar kendi kişisel kimlikleri zayıf olan kimselerdir. Bu durum etkilenebileceklerinden korktukları için Rönesans dönemi resimlerine bakmaktan korkan bazı modern sanatçıların durumuyla örneklenebilir. Benlik olarak gücün en ayırt edici özelliklerinden biri de, gelenekle yoğrulurken bir yandan da kendine özgü bir birey olabilmektir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
...kendi benliğine söz geçiremeyen
Beceriksizlerin kibirli zihinleri,
Eğilimlidir başkalarının iradesini etkileme hevesine kapılmaya
-Goethe
Ve Spinoza'nın da ifade ettiği gibi mutluluk erdemin mükâfatı değil başlı başına bir erdem olduğuna göre ahlâkî özerkliğinden vazgeçen birey aynı şekilde erdem ve mutluluğa erişme gücünden de vazgeçmiş olur. Dolayısıyla öfkeli olmasına şaşmamak gerekir.
Ne istediğini bilmek basitçe olgunlaşan insanın kendi değerlerini seçebilme becerisinin temeldeki karşılığıdır. Kişinin olgunluğu hayatını kendi seçtiği amaçların etrafına kurmasıyla belirlenir: ne istediğini biliyordur, artık dondurma isteyen bir çocuk gibi değil de planlı bir şekilde yaratıcı bir aşk ilişkisine yahut işindeki başarıya doğru ilerleyen bir yetişkin gibi davranmaktadır. Ailesinin bireylerini rastlantisal bir şekilde doğumdan itibaren kendini onlarla birlikte bulduğu için değil, sevilmeye değer olduklarını düşünüp onları sevmeyi seçtiği için sever; çalışmaya devam etmesinin nedeni rutinleşmiş bir düzene uymak değil yaptığı şeyin değerine inanmasıdır.
Dolayısıyla özgürlük yalnızca belirli bir karara "evet" ya da "hayır" demek değildir: kendimizi şekillendirip yaratma gücüdür. Nietzsche'nin deyişiyle özgürlük, "asıl olduğumuz şeye dönüşme" kapasitesidir.