Vedalaşanların birbirlerine sarılırken sanki birbirlerini durdurmaya da çalıştıklarını hissediyorum. "Güle güle git" derken bile "Keşke kalsan" diye yalvaran sessiz çığlıkları işitiyorum. Titreyen dudaklardaki endişeyi okuyorum. "Ya dönmezsen?" değil de "Ya unutursan beni?" korkusu...