İmihan Yüsra Dilbilir
@Dilbilir_iyusra
"Uyan Ferdinand, hisset lütfen, sen özgürsün, tamamen özgür, hiç kimse seni istemediğin şeylere zorlayamaz, hiç kimse sana emredemez; duyuyor musun, sen özgürsün!.."
Mecburiyet, Zweig'ın savaş karşıtı görüşlerini işlediği ince, bir oturuşta bitirilebilecek, aynı zamanda çoğu kitabında kullandığı ve başarılı olduğunu düşündüğüm kahramanın iç hesaplaşma tekniğini kullandığı, beğenerek okuduğum ( ve okumayanlar için tavsiye ettiğim), adıyla fazlasıyla bütünleşen kitabı.
Konusu
Ülkesinde yaşanan savaş nedeniyle ülkesini terk edip İsviçre'ye taşınan savaş karşıtı genç çift Ferdinand ve Paula üzerinden anlatılıyor olay. Aynı zamanda ressam olan Ferdinand; eşiyle birlikte başladıkları yeni hayatlarında savaştan uzak, dertsiz tasasız, mutlu bir hayat sürerken uzun süredir bekledikleri şey başlarına gelir: Savaşa katılma bildirgesi. Ferdinand'ın artık bir seçim yapması gerekir. Ya çok sevdiği eşiyle kalıp güzel günlere devam edecek ya da bildirgeye kulak verip o 'canavar' diye nitelendirdiği insanlardan olacaktı. Ferdinand, zayıf iradesine yenik düşüp içindeki makineyi mi dinleyecek yoksa özgürlüğü mü seçecek?
Mecburiyet, Zweig'ın savaş karşıtı görüşlerini işlediği ince, bir oturuşta bitirilebilecek, aynı zamanda çoğu kitabında kullandığı ve başarılı olduğunu düşündüğüm kahramanın iç hesaplaşma tekniğini kullandığı, beğenerek okuduğum ( ve okumayanlar için tavsiye ettiğim), adıyla fazlasıyla bütünleşen kitabı.
Konusu
Ülkesinde yaşanan savaş nedeniyle ülkesini terk edip İsviçre'ye taşınan savaş karşıtı genç çift Ferdinand ve Paula üzerinden anlatılıyor olay. Aynı zamanda ressam olan Ferdinand; eşiyle birlikte başladıkları yeni hayatlarında savaştan uzak, dertsiz tasasız, mutlu bir hayat sürerken uzun süredir bekledikleri şey başlarına gelir: Savaşa katılma bildirgesi. Ferdinand'ın artık bir seçim yapması gerekir. Ya çok sevdiği eşiyle kalıp güzel günlere devam edecek ya da bildirgeye kulak verip o 'canavar' diye nitelendirdiği insanlardan olacaktı. Ferdinand, zayıf iradesine yenik düşüp içindeki makineyi mi dinleyecek yoksa özgürlüğü mü seçecek?
Reklam
Babalar ve Oğullar Rus yazar Turgenyev'in 1862 yılında yayımladığı, yayımlandıktan sonra ülkesini terk etmek zorunda kaldığı ve Nihilizmin temel yapı taşı sayılan romanıdır.
Eserde gelenek ve bireyselliğin çatışması söz konusudur.
Geleneği (bağnazlığı) temsil edenler: Baba Nikolay ve amca Pavel Kirsanov. Eskiyi olduğu gibi kabul ediyorlar ve yenilikçi fikirlere açık değiller.
Bireyselliği ve yeniliği temsil edenler: Arkadiy Kirsanov ve Yevgeniy Bazarov (arkadaşlar). Düşünce olarak Nihilizmi savununan bu iki arkadaştan Arkadiy; daha çok amcası ve babasının etkisi ile büyümüş, duygusal biri. Bazarov ise sert, dobra, düşündüğü şeyi olduğu gibi söyleyen ve lafını esirgemeyen bir doğal bilimci olarak karşımıza çıkıyor.
Bu karakterler aracılığıyla yazar romanda aşk, bağnazlık ve ilerleme, bilim ve sanat arasındaki ilişkiyle ilgili düşüncelerini; birbirleriyle görüşlerini paylaşan gelenekçi ve yenilikçi kişiler arasına serpiştirmiş.
Olayları, okuru sıkacak biçimde uzatmadan anlatmış Turgenyev. Bu yüzden betimlemeli eserler sevmeyen, klasik seven okurların rahatlikla okuyabileceği bir kitap. İyi okumalar.
Bazı eserler vardır, çoğu insan kısa olmasına rağmen sonunu getiremez; bazı eserler de vardır ki kalınlığı insanın gözünü korkutup soğutacağına daha çok bağlar, hiç bitmesin ister ya da sonunun nereye bağlanacağını çok merak ettiğinden bir çırpıda bitirmek ister. İşte Anna Karenina da benim için bu bahsettiğim ikinci tür kitaplardan biri oldu. Okuyanların önemli bir kısmı ve kitabı duyanların çoğu kitaptan bir aşk romanı olarak bahsediyorlar. Ama aşkın, kitabın içeriğine bakınca ,okuyunca, çok az bir kısmını kapsadığını görürsünüz. Tarih, Felsefe, Sanat, Bilim, aşk, ölüm, ihanet, evlilik...
"Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir. (Sayfa 3- Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)" işte kitabın ilk sayfasının ilk cümlesi. Tolstoy, kitapta aile hayatından aldatan - aldatılan eşlere, yüksek sosyeteden köydeki çalışan tarla işçisine, dindardan inançsıza, savaş ahlakından Tanrı'nın varlığının kanıtı hakkında filozofların görüşüne ve bolca iç muhakemelere yer vermiş.
Bazı yerlerde bu karakter çok pasif acaba ileride nasıl bağlayacak, diyorum bir bakıyorum kitabın baş karakterlerinden biri olmuş. Kitap ne kadar Anna Karenina adını taşısa da aslında üç kitabın, üç hayat hikâyesinin birleşimi gibi. O yüzden insanı sıkmıyor. 
Anna Karenina çok beğenerek okuduğum bir eser oldu. Bu tarz eserleri sevenler için mutlaka okunması gereken bir kitap. İyi okumalar.
Anna Karenina çok beğenerek okuduğum bir eser oldu. Bu tarz eserleri sevenler için mutlaka okunması gereken bir kitap. İyi okumalar.
Ivan İlyiç'in Ölümü, Tolstoy'un okuduğum üçüncü kitabı oluyor. Ivan İlyiç'in Ölümü, Tolstoy'un onu yazdığı dönemdeki çoğu kitabına göre ince olmasına rağmen yine de vermek istediği mesaja ulaşmış gibi.
Kitabın konusu: 10. dereceden memurluktan kademe kademe yargıçlığa yükselen Ivan İlyiç Golovin takındığı tavır ve davranışlarıyla hem üstleri yanında, hem de çevresinde takdir gören biri olarak biliniyor. Yavaş yavaş bunun büyüsüne kapılıyor ve arada bir beynine doluşan asıl değerleri hep susturuyor. Ne var ki bu durum daha fazla sürmüyor ve ciddi bir hastalığa yakalanıyor. Her bir doktor farklı şeyler söylüyor, çevresindeki kimse onun durumunun kötü olduğuna inanmıyor. İşte asıl uyanışı burada başlıyor İvan'ın. Hastalıktan ölümüne kadar "Neden böyle, insanlar niçin beni umursamıyor,neden hayatımı eskisi gibi yaşayamıyorum?" vb. sorulara kendi kendine sorup cevaplıyor bazen de cevap alamıyor. Öldükten sonra da insanların umursamazlığı olduğu gibi devam ediyor. Aslında çoğu insanda olan bir bilinç bu "Ölen ben değilim, o." Evet, ölen şu anlık sen olmayabilirsin ama yarın öbür gün sana gelmeyeceği ne malum. Tolstoy bu kitabında da böyle bir konuyu ele almış. Benim baştan sona kadar beğenerek okuduğum ve tavsiye ettiğim bir kitaptır. 
İvan İlyiç'in Ölümü
İvan İlyiç'in Ölümü