Dileğim ben
@Dilegimben
DİLEKLENDİNİZ
143 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Başlamak için hep daha sakin bir zaman hayal etmiştim.
Ama belki de bu kitap, tam da sakin olmadığımız anlar içindir.
O yüzden şimdi.
Evet, "Bu da geçecek"
Reklam
Samimi bir kitap
Bende Bıraktığı Hissiyat:
Kitap, kadınların dünyanın farklı yerlerinde benzer mücadeleler verdiğini hissettirdi. Bazen kültür değişse de karşılaşılan zorluklar ortak oluyor. Okurken umut, hüzün ve dayanışma duygusu iç içe geçti.
Puanım: 4/5
Çok derin edebi bir eser değil ama ilham veren, düşündüren, samimi bir roman.
Sevemedim ama sevmeye çalışarak okudum.
Distopya türünü merak ettiğim için okudum ama metin, kurguya değil fikre yaslandığı için akıcılık sorunları yaşadım.
Yazarın dili oldukça sade olmasına rağmen metin, yoğun kavramsal anlatımlarla ağırlaşmış. Beni en çok zorlayan ise karakterlerin donukluğu oldu. Özellikle Winston karakteri; düşünsel olarak derin ama duygusal olarak fazlasıyla yüzeysel geldi. Bir romanın gücünün karakterlerin inandırıcılığından geldiğine inanırım , bu anlamda 1984 benimle bağ kuramadı.
Osman da Osman:)
Bu Hikâye Senden Uzun Osman
Kitabı bitirdim ve açıkçası başlarda “Osman da Osman, kim bu Osman?” diye düşündüm. Her bölüm kısa cümlelerden oluşuyor, aralarda 2 sayfa boşluklar var. Bu boşluklar belki de okuyucunun cümlelerin altındaki duyguyu düşünmesi, sindirmesi içindir diye yorumlamak istedim.
Kitap genel olarak mizahi, aforizma tadında yazılar içeriyor. Yazar burada Osman’ı bir karakterden ziyade, herkesin hayatına dokunan, onu üzen ya da düşündüren herhangi bir insan, bir hikaye, bir hatıra gibi kullanmış. Yani gerçek anlamda bir hikaye kurgusu yok; daha çok, bir iç döküş, bir günlük, bazen de bir mektup havasında ilerliyor.
Başta çok anlam veremedim ve “bu kadar popülerleşmesini de pek çözemedim” dedim kendi kendime. Çünkü ben daha derin, olay akışı olan, karakter çözümlemeleri barındıran bir kitap beklentisiyle başlamıştım. Yine de yer yer düşündüren, “iyi yazmış” dedirten cümleleri yok değildi. Ancak tüm kitap boyunca sadece kısa cümleler, boş sayfalar ve Osman’a yazılmış satırlar okuyunca, bende kalıcı bir etki bırakmadı.
Mizahi, günlük, kısa cümle kitaplarını sevenler için keyifli olabilir. Ama “Osman kimdi, ne yaşandı, hikayesi neydi?” diye derinlik arayanlar için hayal kırıklığı yaratabilir.1000Kitap
Bu Hikâye Senden Uzun Osman
Kitabı bitirdim ve açıkçası başlarda “Osman da Osman, kim bu Osman?” diye düşündüm. Her bölüm kısa cümlelerden oluşuyor, aralarda 2 sayfa boşluklar var. Bu boşluklar belki de okuyucunun cümlelerin altındaki duyguyu düşünmesi, sindirmesi içindir diye yorumlamak istedim.
Kitap genel olarak mizahi, aforizma tadında yazılar içeriyor. Yazar burada Osman’ı bir karakterden ziyade, herkesin hayatına dokunan, onu üzen ya da düşündüren herhangi bir insan, bir hikaye, bir hatıra gibi kullanmış. Yani gerçek anlamda bir hikaye kurgusu yok; daha çok, bir iç döküş, bir günlük, bazen de bir mektup havasında ilerliyor.
Başta çok anlam veremedim ve “bu kadar popülerleşmesini de pek çözemedim” dedim kendi kendime. Çünkü ben daha derin, olay akışı olan, karakter çözümlemeleri barındıran bir kitap beklentisiyle başlamıştım. Yine de yer yer düşündüren, “iyi yazmış” dedirten cümleleri yok değildi. Ancak tüm kitap boyunca sadece kısa cümleler, boş sayfalar ve Osman’a yazılmış satırlar okuyunca, bende kalıcı bir etki bırakmadı.
Mizahi, günlük, kısa cümle kitaplarını sevenler için keyifli olabilir. Ama “Osman kimdi, ne yaşandı, hikayesi neydi?” diye derinlik arayanlar için hayal kırıklığı yaratabilir.
Reklam