Dilek
@DilekKara37
Avuçlarımda hala sıcaklığın var kitabı ile tanıştığım Yazar Osman Balcigil'den kalbimde,ruhumda derin izler bırakan ve unutulmayacaklarım arasına giren, resmen tarihe ışık tutan bir roman daha En Hüzünlü Eylül.
Balcigil roman için;bu kitabımla azınlık vatandaşlarımızdan en azından kendi adıma özür dilemiş oldum.Allah konuşmayanları,susanları, düşüncelerini kendileriyle birlikte cehenneme götürecek olanları da kurtarsın demiş.
Kitap bittikten sonra kalbim hala Suzan,Yorgo, Lena, Hristo bey,Sezai bey,Kalyopi hanım, Leman hanım ve diğerleriyle atmaya devam etti.Nasıl göz göre göre bu olaylar ,bu felaketler,bu acılar yaşandı ve sonrasında yaşananlar daha da kötü gerçekten aklım almıyor.Uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir dönem romanı.
Zülfü Livaneli'nin Serenad romanından sonra beni bu kadar derinden etkileyen tek kitap oldu diyebilirim.Şimdi dönemle ilgili yazılmış ne kadar kitap, yazı varsa araştırıyorum.
Kitabın konusuna gelince; kitap da 1950-1955 yıllarına geri dönüyor ve Büyükada'da yaşayan biri Rum diğeri Türk yedikleri içtikleri ayrı gitmeyen iki ailenin yaşamlarına, komşuluk dostluk ilişkilerine,ailenin çocukları Suzan ve Yorgo'nun aşklarına,İstanbul'un siyasal ve kültürel hayatına, adım adım gelen o korkunç vahşetin,6-7 Eylül olaylarının perde arkasına tanık oluyoruz.
Birkaç alıntıyla son verelim.
*Toplumlar ne yapacaklarına düşünerek karar vermezler.Yoneticiler onların yerine düşünürler.Sokaktaki insandan beklenen seçtiği yöneticilerin arkasında durmasıdır o kadar.
*Bizim insanlarımız kadar çok politika konuşan başka bir toplum var mıdır?
*Meseleleri çözülmemiş bir ülkede yaşıyoruz.Her kuşak üstesinden gelemediği ya da gelmek istemediği konuları kendinden sonraki kuşağa havale ediyor.Çocuklarımız dünyaya gözlerini bizim halledemediğimiz tartışmalı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Olan da kaderdir olmayan da
Spoiler içerir !!!!!!!!!
Yağmur yağar Arap kızı camdan bakar.Kuş yuvadan uçar, yaprak daldan düşer.Zaman kimsenin gözünün yaşına bakmaz hükmünü yürütür.
Kader de ne var ise başa o gelir.
Nitekim geldi de...
Zehra ; başına kötü olaylar gelsede umudunu yitirmeyen,mücadele eden , yılmayan,kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan, zorla kaçırılıp götürüldüğü İstanbul'dan köyüne dönen cesur, güçlü bir kadın.
Cihan; Sevdiği kadına sahip çıkamayan,güzel yürekli ama sessiz bir adam.Çok kızdığım hadi sevdiğini söyle,elinden tut şu kızın diye söylendigim adam.
Mahir Hoca; Cihanın babası,Zehra'ya çocuğu gibi sahip çıkan, doğruları, güzellikleri savunan,bildiğini dosdoğru söyleyen ve Zehrayi o köydeki kimseye ezdirmeyen gerçek bir din insanı.
Ahmet ; Zehra'nın ipe sapa gelmez menfaatleri ve para hırsı için kardeşini İpsiz Kemal'e bir kez değil iki kez satan ,onursuz,gurursuz, şerefsiz , gözü yükseklerde olan abisi.
Seher; Ahmet'in cin gibi,kendi gibi menfeaatci karısı.
Dokumacı Arif Efendi: Zehra'nın felçli , yüreği güzel babası
İpsiz Kemal;Babadan zengin,kumar tutkunu olan,adı üstünde ipsiz Kemal.Zehrayi kaçıran, kötü yola düşmesine sebep olan,sonra da borçlarindan dolayı ortalıktan kaybolup Almanya'ya kaçan ipsiz, yüreksiz Kemal.Köye dönüp kendine yeni bir hayat kuran, düzgünce yaşamaya çalışan Zehra'ya tekrar musallat olan adi Kemal.
İşte bize bu karekterler eşliğinde sade, akıcı,samimi ama sonuyla bizi üzen bir hikaye aktarıyor yeni favori yazarım Mustafa Kutlu.
Kim bilir ,nerelerde,kaç kadın Zehra gibi bu kötülüklere maruz kalıyor,kim bilir kac kadın kocası,abisi, babası, amcası hatta annesi tarafından menfeatleri için satılıyor,yok sayılıp,namussuzlukla suçlanıyor ve sahip çıkılmıyor.
Kadın olmak,hayvan olmak hatta çocuk olmak ne zor bu ülkede.Koca koca şehirlere, küçücük
Bu Hikaye Senden Uzun Osman
Bu ilişki beni çok yıprattı, ben ayrılmak istiyorum Osman.
Sebebi her ne olursa olsun hiçbir şeyin göründüğü gibi olmamasından yıldım,ben ayrılmak istiyorum.
İlk kez okuduğum bir yazar ve kitabı.Bu aralar o kadar çok gördüm ki hemen alıp okumak istedim.
Kitap ta sevdiği adamdan (Osman) ayrılan bir kadının hislerini,duygu geçişlerini,gel-gitlerini, Osman'a serzenişlerini, yavaş yavaş kendini nasıl iyilestirdığini bir mektupla aktarışını okuyoruz.Kendimizden de çok şey bulacağımız,okurken hem güldüren,hem eğlendiren,hem de düşündüren kısa ama etkili bir kitap.Bende genelde içimi mektuplara dökerim o yüzden okurken adeta kendimi buldum kitapta.
İnsan her şeye alışıyor.Seni görmeden yaşayamayacağımı sandığım ,kalbimin ağrısından uyuyamadığım günler çoktan geride kaldı.
Lafı dolandırıp lüzumsuz heyecanlara mahal vermeden peşin peşin soyleyeyim,ben artık istemiyorum Osman.Güzel başlayan bazı romanlar ilerledikçe sarpa sarmaya başlar da bir umut okumaya devam edersin ya,hah işte bende öyle yapmayı bıraktım.Neresinde kaldığımı unutmayayım diye değil,tamda neresinde vazgectigimi hatırlayayım diye sayfayı köşesinden katlayıp rafa kaldırıyorum,yani artık istemiyorum Osman.
Ve diyor ki:
Ben bu yolun sonunda kendime çıktığım için çok mutluyum.Zor bir yolculuktu ama doğrusu değdi,manzaram gayet iyi.Umarım sen de mutlu olduğun manzaralara bakıyorsundur.
Gülmeyi ihmal etme, sağlığına özen göster,soranlara selam söyle.
Astalavista Osman
Herkese tavsiye ederim okuyun,okutun
Kitapla kalın.
Sonra Gözler Görür
Yürek bir kez görür, sonra hep gözler görür.
Ben onu yüreğimle görmüşüm anlaşılan
Çözüldü artık o büyü..
Doğup büyüdüğü ve gençliğinde sıkılıp arkasına bakmadan kaçıp gittiği Yenikent, yokluğunda neredeyse hiç değişmemişti.Bu ufacık şehirde zaman İstanbul'a kıyasla hala yavaş akıyor demişti Gazeteci Ezgi Sezgin ta ki oğlu Batu ile yeniden bu şehre gelip kendini bir cinayetin ortasında bulana kadar.Cinayet zanlısı olarak sevdiği adam, çocukluk arkadaşı Mert tutuklanana kadar.
Kitaba ne ara başladım,ne ara 500 sayfalık kitabi bitirdim anlamadım.Her sayfası merak uyandıran, sürükleyici ve unutamayacağım bir polisiye roman oldu benim için.
Gazeteci Ezgi Sezgin, Başkomiser Orhan Tunç,Cüneyt,Mert ve Mercan liseden çok yakın beş arkadaştır.Mert cinayetten tutuklanır.Olayları çözmek, gerçekleri ortaya çıkarmak için Orhan ve Ezgi'ye çok iş düşer.
Ezgi sevdiği adam Mert'i kurtarabilecek mi?
Mert suçlu değil se neden susuyor,konuşmuyor?
Orhan arkadaşını kurtarıp,adaleti sağlayabilecek mi?
Peki bir insanı ne kadar tanıyabilirsin?En yakınındaki insanı bile, örneğin 20 yıllık komşunu, çocukluk arkadaşını, nikâhlı eşini ya da aşktan gözünü kör eden sevgilini?
Birkaç saat öncesine kadar en yakın arkadaşlarımdan birisi dediği adamın yüzünü gördüğünde Ezgi dehşete kapıldı.En iyi bildiği yüzlerden birisiydi bu; fakat şimdi gözüne sahici bir insan suratı değil beyaz bir maske gibi görünüyordu.
Paniğe kapılmamaya çalışıyordu ama zihin gücüyle bunu nasıl başaracagını bilmiyordu.En yakın arkadaşlarından birisi oğlunu kaçırmıştı, nasıl sakin kalacağını ve aklını kaçırmayacağını ona hiç kimse öğretmemişti.
Gerçekleri anlatmak isteyip anlatamamak nasıl bir histir bilir misin? Susuzluktan kavrulduğunu düşün tam önünde bir bardak su duruyor fakat sen uzanıp dokunamıyorsun.
Elinizden
Eşekli Kütüphaneci
Beyim diyor,bizim yolumuz,köprümüz,çeşmemiz yok; kitaplığı ne yapacağız? Eğer kitaplığınız olursa,yolunuz,çeşmeniz,köprünüz de olur.
Eğitimdir ki bir milleti ya hür, bağımsız,şanlı, yüksek bir topluluk halinde yaşatır;ya da milleti esaret ve sefalete terk eder.
Mustafa Kemal ATATÜRK
Kitap Yunanistan'ın Larisa şehrinden Dimitrios Katsikas isimli gencin yıllar önce göçe zorlanan atalarının yaşadığı yerleri görmek istemesi ve Ürgüp'e gelip eski kütüphane memuru,Nam-ı değer Eşekli Kütüphaneci Mustafa Güzelgöz ile tanışmasıyla başlıyor.
Eşekli Kütüphaneci Dimitrios'a yöreyi gezdirirken aralarında bir bağ oluşuyor ve oğlu Aziz ile Dimitrios kan kardeşi bile oluyorlar.Hatta Ürgüp ve Yunanistan'ın Larisa şehrini kardeş şehir yapma kararı alıyor,tüm engellemelere karşı bunu başarıyorlarda.
Mustafa bey sıradan bir Kütüphane memuru değil.Madem yurttaşlar kitaplığa gelmiyor,o yurttaşlara gitmeli, ne yapıp edip kitapların okunmasını sağlamalıyım diyen ve atandığı Ürgüp 'de eşekle kapı kapı,köy köy gezerek kadın,çocuk,herkesin kitap okuması, aydınlanması için yağmur çamur demeden kitaplar dağıtan,okuma sevgisi aşılayan,"eğer geleceği kurtarmak istiyorsak,kitapları asıl çocuklara okutacağız" diyen biri.
Kitap sevgisi diye bir şey vardır sanırım.Ana sevgisi, kardeş sevgisi,yâr sevgisi gibi bir sevgi.
Köylülere her alanda rehberlik edip bölge kalkınma önderi seçilen,ödüller alan bu adam halka ışık götürmek hiçbir yerde kolay değildir diyor çünkü eşekli Kütüphaneci'nin başarıları aydınlığın dostu insanlarda sevinç uyandırırken;karanlığı besleyenlerde öfke kabartıyor.
Şikayet ediliyor, müfettiş gönderiliyor.Erkenden emekli olmak zorunda kaliyor.Devamı kitapta...
Birkaç alıntı ile son vereyim
*Eskiden cahillik fazlaydı şimdi daha fazla.Gittikçe de artıyor.
*Cahilliği