"Ben" diyince bir boşluk duygusuna kapılıyorum. Öyle unutulmuşum ki, kendimi iyice hissetmek elimden gelmiyor. Benden kalan bütün gerçeklik, var olduğunu hisseden varoluş sadece. Yavaş yavaş, uzun uzun esniyorum. Kimse, hiç kimse için! Antoine Roquentine ne ki? Soyut bir şey o. Bilincinde kendimle ilgili ufacık, renksiz bir anı sallanıyor. Antoine Roquentine... Birden "ben" soluklaşıyor, soluklaşıyor, işte söndü. "
(sayfa 248)
Jean Paul Sartre'nin ilk romanı. Varoluşçuluğu, varoluşsal sancıları bir bulantı ile ilişkilendirerek varoluş üzerine düşüncelerin gerçekleştirdiği değişimi gözler önüne seren, düşünmenin bizi götürdüğü uçsuz bucaksız noktalarda bir farkındalık ya da boşvermişlik noktasına taşıyan, biraz karamsar düşünceler içeren, akıcı, ilginç, farklı bir roman... Düşünüyorum, öyleyse varım diyorsanız ;okuyun ve varoluşu bir daha düşünün derim. Keyifli okumalar.