Ama nedir kusursuzluk? Kime göre?
Genel geçer ölçüler içinde kusursuz olmadım hiç nokta kusursuz olmak istemediğim nokta tersine kusurlu olmaktan hoş bulduk duyduğumu bile söyleyebilirim. Kusursuz insanları hiçbir zaman yakın bulmadım kendime. Ürktüm onlardan nokta kaçtın nokta kusursuzlukta bir kendini beğenmişlik , durağanlık, değişmezlik vardı. Bir tür kütük nokta donup kalmışlık. Hayata karşı fazla donanımlı hal.
"Evet, dünya güzel. Adil değil, biliyorum, pek huzurlu bir yer değil, dört bir yanında savaşlar, açlık, kötülük sürüp gidiyor ama iyi şeyler de var ve şimdilik yaşamak için en elverişli gezegen burası."
Yaşanmış yılların insanın üstünde birikmesi dokunaklı. Bazen umutsuzluğa ,birçok şey için geç kalmış olduğum kaygısına kapılıyor, hayatımı kendi kendinden çaldığımı düşünüyorum.