"Olan olmuştur,olacak olan da olmuştur" sözü
Kitaptan bana kalan en değerli öğreti oldu.
Tarık Tufan'ın okuduğum ilk kitabı .Büyük beklentilerim olmadan başladım. Fena da değil hani... İcinde bir tutam biz barındıran hikayeler var aslında. Ordan oraya savrulan benliğimizi,pesinden kostugumuz umutsuzca hayallerimizi bol bol hikayelendirmis..
Kitap boyunca Edaya sinirlendim durdum. Her defasında affetmesi cileden çıkardı. Tek tek tüm karekterlerin hikayesi etkileyiciydi. Aslında vermek istediği mesaji güzel işlemiş yazarımız. Beni en çok etkileyen babasi oldu.
Babasının sessizce kabullenisi ve sukunete sığınması beni benden aldı.
Bu kadar farkli yasam tarzinin birbirinin icine geçmiş bir sekilde anlatması kitaba farklilik katmış. Gelelim sonuna? Yahu sonu neden böyle. Bilemiyorum ama sanki bir seyler eksik kaldı. Eee devaminda ne olacak diye de düşünmüyor değilim