Dilya Kucuksahin
@Dilicka
İnsanları değil, fikirleri takip ederim.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Annenin Sevgisiyle Boğulmak
Proust’un annesine duyduğu sevginin bu tarifi; ona duyduğu, özgürlüğü kaldırmayan ve onun sürekli gözetimine karşı açık bir direnç olanağı tanımayan trajik yakınlığı çok iyi yansıtıyor. Astımı bu ikilemin bir ifadesiydi:”İçime çok fazla hava çekiyorum, ancak bunu tekrar geri vermemeliyim, bana verdiği her şey, beni boğsa da, benim için iyi olmalı.”
Bir çocuk dünyaya geldiği zaman, ebeveynlerinden en çok ihtiyaç duyduğu şey sevgidir; yani şefkat, dikkat,ilgi, korunma, dostluk ve iletişim kurma isteğidir. Bunlar sağlandığı taktirde, bedenleri hayatları boyunca bu iyi anıları taşıyacaktır ve sonra yetişkinler olarak aynı sevgiyi kendi çocuklarına aktarabileceklerdir.
Çocuğun değişik hayvanları görmesi, onların seslerini duyması, yavrulamalarını görmesi, onlara dokunması, onları beslemesi; tarlada, bahçede bitkileri görmesi ve onlarla haşır neşir olması, çocuğun beyninin gelişmesi bakımından ideal ortamlar oluşturur.
Planlamaz, strateji geliştirmez, bilgi birikimi için araştırmaz, hemen paldır küldür harekete geçer. Onun için önemli olan “eylem içinde yapıyor olmak”’tır. Eylem içinde olduğu sürece içi rahattır; yaptığının anlamlı olup olmadığı, hangi amaca hizmet ettiği, ne gibi sonuçlar doğuracağı üzerinde pek durmaz.
Reklam