Ilayda yıldız
@Dimethyltyriptamine
Susma!
O gün canın bağıra çağıra sokakta şarkı mı söylemek istiyor ? Yap .!
Kim ne der diye düşünme .!
Seni sen yapan hiçbir şeyden de vazgeçme.!
Universite yolcusu ^^
İstanbul
18 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·536 syf.·
2017 3. kitabı
Önceden tek bir gecede bitirdiğim bu kitabı suan adim adim bastan kesfediyorum.
Aynı etkiyi verir mi bilmem ama suan için ruhumu glasgow'da misafir bıraktım diyebilirim. Istenmeyen bir çocuğun peşindeyim. :)
Veeee nihayet bitti derin bir oh çektim bitirince ciddiyim :)
Oldukça karmaşık bir hikaye denilebilir .fakat kitabın temelinde ırkçılık dışlanma ve bir başarı öyküsü yatıyor.
Kır çiçeği tepesinin hikayesi bir kaç gün peşini bırakmayacak gibi .
Onu evimde misafir etmekten mutluyum .
Ve beattie için mevlana'nın su sözüne uyar derecede kabullenici olduğunu düşünüyorum :
Ne olursan ol, yine gel .
Puan vermedi·164 syf.·
Beğendi
·2017 2. kitabı
Sabahattin Ali okumaya başlamaya karar verdim sanırım .
Bu kitapla başlamak ne kadar doğru bilmiyorum. Uzun süre onu okumuş onun üslubunu öğrenmiş ,benimsemiş insanlar kadar iyi bilemem ama umarım beni şu sahtelikten bir an olsun uzaklaştırır. :)
Ve nihayet 3 günde bir solukta bitirdim.
Aşk hikayesi demek istemiyorum . Burda aşk hikayesinden çok daha fazlası var çünkü.
Özellikle saflık ve güven temeline kurulmuş kaybetme korkusu barındıran ve defalarca sevdiğini hiçbir şey bilmeden suçlayan ve bunu hayatına giren tüm insanlara mâl eden bir adamın hikayesi bu. Kendimden bir şeyler bulmayı geçtim tam beni anlatmış aslında raif efendi .Hikayenin sonunda bir de sürpriz var beklemiyordum diyemem fakat beklenmedik yönleri sonradan ortaya çıkıyor.:)
Ben ırkçı falan değilim .! Fakat insanlığını kapı önünde bırakıp geldiysen türk, kürt , zaza daha birçokları olabilirim.
Boş
Odalar,çıktığım caddeler,bir zamanlar uğradığım kalpler boş artık.
Enkazlarinin tozu karışıyor sigaramın yeni tütmeye başlayan dumanına.
Önce bir çığlık duyuluyor uzaktan ardından acı bir siren sesi .
Çocukluğumun idamına karar verildiği de duyuluyor kısa bir müddet sonra.
Çaresiz dönüp bakıyorum ... Gözüm o yanımdan uyurken dahi ayırmadığım bez bebekte takılı kalıyor . Belli belirsiz seçebilsem de hala o dokuyu hissedebiliyorum parmak uçlarımda.
Ardından son bir çığlık tırmalıyor zihnimi.
Meğer ben hatıralara takılırken çocukluğum ham ipin ucunda sallanmak için hazırlanıyormuş...