Dimitrina

Dimitrina
@Dimitrina
Bir Kraliçe asla savaşmaz. Varlığını geri çeker imparatorluk çöker.
'Ebeveynlik; ölürken bile ölümü öğretmek.'
Yani öleceğimiz güne kadar anne babalık yapmak zorundayız. Ölüme hazırlanmak da bizim sorumluluğumuz. Anne baba olarak, çocuğumuza duygusal yükler bırakmama sorumlulugunu taşımalıyız.
Sayfa 90
Hayata Dair
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ebeveynin ebeveyni olmak
Bu sorumluluk genellikle evdeki en kaygılı, hassas çocuk ya da ilk çocuk tarafından üstlenilir. Böyle çocukların duygusal farkındalıkları yüksek olduğu için evdeki yetişkin yokluğunu, düzendeki boşluğu, eksikliği hemen hissederler. Çocukluk kimliklerini mecburen üzerlerinden çıkarıverirler. Yılanların kabuklarını değiştirdikleri gibi onlar da çocukluklarını çıkarıp bir kenara bırakırlar. Çocukluk haklarından feragat Edip kendilerine bir misyon belirlerler:"yetişkin olmalıyım, büyümeliyim!" Doğruyu bilen, akıllı, her durumda makul, aklı başında, açığı kapatan, durumdan vazife çıkaran, izleyen, sürekli gözleyen..." Aman sorun çıkmasın, aman annemin ağzının tadı bozulmasın, aman babam öfkelenmesin..."
Sayfa 83
Hayata Dair
Hayat(ım)ın paradoxu...
Uzaklaşmak istediğim şeyle içimin gittiği şey aynı...
Alıntı
Ah gözyaşım :(
Zor bir ebeveynle büyüdüysek, anne babamızın bir gün makul davranacağı beklentisi hiç bitmez, ama o gün hiç gelmez. Zaten bunu kabul ettiğimiz gün de büyümeye başlarız.
Sayfa 44
Ebeveynler farketmeden karakterimizi inşa ederler
Bir çocuk, "annem duygularını ifade etmekte zorlanıyor, bu yüzden bana şefkat ve yakınlık gösteremiyor" diyemez çünkü böyle bir düşünsel donanımı henüz yoktur. Peki böyle bir durumda çocuk ne yapar? Durumu nasıl anlamlandır? Çoğu zaman bunun olağan olduğunu düşünür: ebeveynlerin böyle davrandığını, anne-baba-çocuk ilişkilerinin böyle olduğunu...Zihninde bu hali " normal" olarak kodlar. Zamanla da şefkate, yakınlığa ihtiyaç duyduğunu bile fark etmez. Saçı okşanarak büyümenin, takdir edilmenin, saygı görmenin mümkün olduğunu hiç düşünemez. Başka seçeneği olmadığı için de sağlıksız olana uyum sağlar, onunla yaşamayı öğrenir.
Sayfa 39
Hayata Dair