Dinar ÖZKAN

Dinar ÖZKAN
@Dinar_04
Bulaşıcı olmayan hiç bi güzellik çirkinlik yaymaktan öteye gidemez
Kar tutmuş erimenin akşamında olan mıydı saçlarının sevdayla dalgalanması varsın ki görüyorum gözlerinde kalabalık sevda coşkusunu eski bir şarkının verdiği huzur tadında yüzün sonbaharın eşsizliğinde sesinin kulağımdaki tınısı hayatı konuşurmuş meğer bana düşüncelerinin kimsesizliği güzelliğin aktı içime damla damla inanırım sevdana aklın benim gönül defterimde ah sen kelimelerin kifayetsiz kalıp parlayan gözlerimde..
Alıntı
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Feridun Urfa
di grevên birçîbunê de stranbêjên reş qemer mezin dikim dilorînim dikevînimxewnên nebaş dibînim,vedicinikimditirsim dikevimdevê min tije kerengên buhar nedî helbestên bê xwê ava dikim keçên bêyom dikevin ji devê mindevê min tije panzêrên neyar panzêrên kujtar panzêrên xort kuj panzêrên Kurd kujkonên şîndar dibin para min şîn digerînim şûr digerînim hûr digerînimhûr hûr lêxin govendê wer bûka mala bavê mindipirsim,bê bersiv dimînim dibêjim,bê gotin dimînimporê delala xwe dirûçikînim lêv ê xwe diqetînim di xevên tenik de, bûk û zava yên duwazdeh salî dixenikînimbê bajar im bê gund im bê xew im rûyê xwe dikim bênder li rûyê xwe vala dikim tavên esmerraste rast! dixwazim helbestên bê dawî binivisim ceyranê bidim gotinên xwe nîgaşên xwe rakim feleqê pîsî pê bidim xwarinofff! çiqas tiştek pîsim! ne tiştim bê tiştim kê ez anîm vî bajarî û ez li vir hîştim..
Şiir
Ahmet Telli
Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir Her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü Bir gök gürlese bari diyorum, bir sağnak patlasa Bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse Ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de Yırtılan ve parçalanan bir şeyler olmalı mutlaka Hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler. Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent Ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini Bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki Onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan Kadınları güzelleştiren herhalde onlardı "Tükürsem cinayet sayılır" diyordu birisi Tükürsek cinayet sayılıyor artık Ama nerede kaldılar, özledim gülüşlerini onların Uzun uzun bakıyorum kıvrılan sokaklara Tek yaprak bile kıpırdamıyor nedense Ve tek tek söndürüyor ışıklarını varoşlar Alnımı kırık bir cama yaslıyorum, kanıyor Kanımın pıhtılarında güllerin serinliği Ve fakat bir cellat gibi yetişiyor pusudaki Dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük Yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum Okuduğum bütün kitaplar paramparça Çıkıp dolaşıyorum akşamüstleri bir başıma
1000k
Didem Madak
Uyumadığım gecelerin sabahında, Göz altlarımdan mor çocuklar doğardı. Mor çocuklarıma ninni söylerdi Sabah ezanları Fırtınada ters çevrilen şemsiyelere benzerdi Duaya açılan avuçlarım. Avuçlarıma kar yağardı kimi zaman tipi Kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım. Kaç kış geçti Pollyanna Ben hep mahzun kaldım.
Şiir
Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?
Alıntı