Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız, günün sonunda bu aslanın bir ceylan yakalayıp, yemesi sizi mutlu ederdi.
Aynı hikayeyi ceylanı takip ederek başlasaydınız ve ceylanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız, günün sonunda bu ceylanın bir aslan tarafından yenmesi sizde bir öfke uyandırırdı.
“Yani başlangıç noktasını farklı seçersen, aynı olay kişide iki farklı yargı oluşturabilir. Bu yüzden kişinin içindeki adalet duygusu hangi hikayeyi ne kadar süreyle takip ettiğine bağlıdır.”
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni.
Bir tende unutabilirdim seni, bir nefeste adını silebilirdim, bir hayalde anımsayıp, bir aşkta öldürebilirdim. Var olmak için tekmeledin kapılarımı, açtım evimi...yok olmak istemezken döndün sırtını, kaybettin sevgiyi. Seni sen affedemezsin, seni artık sen bile sevemezsin.
Ben ona kalbimi verdim, aldı parça parça edip öldürdü, sonra da gerisin geriye fırlattı. İnsanlar kalpleriyle duyarlar, ellen. O benim kalbimi mahvettiğine göre onun hakkında bir duygu beslememe imkan yok.