Ne kadar da durgundu bu gece
Ben seni hatırlayana kadar.
Kalbim hızlandı, kendimi tutamadım.
Yazmaya başladım kâğıda tekrar
Önce güzel bir giriş cümlesi
Ardına dizilip gelen kelimeler…
Maharet bende değil aslında, anlatamadım.
Ben sadece hamalım bu işte.
Duvar ören bir işçi misali
Her şeyi hazır olan bir duvarı diziyorum.
Onca yaşanmışlık veya hayallerim
Sevdiğim birkaç kelime…
Hele bir de kafiye yoksa
Hiçbir emeğim olmuyor o şiirde.
Zaten ne tuhaftır ki şiir
Çok şey alır da yazandan
Okuyandan sadece iki dakika
Ve belki de birkaç damla gözyaşı.
Şair anılarını bırakır kâğıda,
Yaşanmayacak olan hayallerini
Dokunamayacağı sevgilisini çizer mesela
Veya hiçbir zaman unutamadığı.