Meltem ÜNÜR

Meltem ÜNÜR
@Distopyanka
Control in an illusion, nothing is coincidence.
“ Kendi kendime ne çok şey yapıyordum… Hâlâ da yapıyorum. Her şeyi kendi kendime yapa yapa sonunda yiyip bitirdim kendimi…”
Sayfa 83 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
“İyi ki dedin… Ben de biliyordum ölenle ölünmediğini; ölenle ölümse ilk ben gidecektim.”
Sayfa 61 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
“ başıma keskin bir ağrı girdi. Bütün bunları, kısacık bir anda hatırlamak, göçük altında kalmak gibi. Tüm olumsuz duyguları, yaşantıları, gergin anları, hataları, kırgınlıkları, kavgaları bir anda hatırlamak… Korkunç. Ve zihnim bunu bana hep yapıyor. Başım ağırlaştı, taşıyamaz oldum.”
Sayfa 47 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
“Meltem’in tanımadığı duyguları hemen kabul etmesini beklediniz. Meltem’in nereden geldiğini, yoksunluklarını, özlemlerini hiç düşünmediniz.”
Sayfa 46 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
“ Anlaşamamak çok anlaşılır bir nedendi ayrılmak için ama kimseye bu kadar açıklama yeterli gelmiyordu. Daha geçerli sebepler istiyordu toplum bizden. Hiç değilse şiddetli bir geçimsizlik istiyordu. Oysa şiddetsiz, sessiz bir geçimsizlik de az şey değil ki. Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi? Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş dolmasına izin vermişsin.
Sayfa 15 - Doğan Kitap·Kitabı okudu