“Memlekette müzik dergisi kalmamıştı. Müzik, üzerine yazılacak bir şey değildi. Oturup dinlenecek, kalkıp oynanacak, arkada çalacak bir şeydi. Buralarda müzik yazarına ihtiyaç yoktu. Sansürcüye ihtiyaç çoktu. Siyasetin yasakları, toplumun hassasiyetleri, gençlerin ahlakı, halkımızın kırmızı çizgileri derken bizim iş zaruri olmuştu.”