Metehan selçuk
@Ditenze
Buralarda vakit geçiren yeni bir tür yazar.
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşam ölüme aşık olduğu gün hayat yavaş yavaş son bulur ve bir gün ölüm gelir onu alır. Peki ya ölüm yaşama aşık olursa? O zaman ne olur dokunuşu yaşamı öldürür diye dokunmadan mı sever?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vedasız ayrılık
Yüzüne baktım. Gözlerin yabancı geldi bana. Artık sadece sana değil, bakışlarının ötesine bakıyordum. Bana bakarken neyin gerçek, neyin sahte olduğunu fark etmiştim.
Bir sigara yaktım.
"Sen sigaraya ne zaman başladın?" diye sordun.
Sorunun cevabını merak etmiyordun aslında. Belli ki sadece sessizliği doldurmak istemiştin. Cevabı beklemeden arkanı dönüp, "Hadi gel," dedin.
Gitmedim.
Arkamdaki duvara yaslandım, sigaramdan bir nefes çektim. Ciğerime dolan duman, gözümden birkaç damla yaşla birlikte bir öksürük krizine dönüştü.
Öksürünce fark ettin gelmediğimi.
Aslında ikimiz de biliyorduk; çoktan bitmişti. Sadece henüz itiraf edilmemişti.
Ve o son bakış...
Son görüşümüz oldu.
Ne bir veda vardı ne de bir kavga.
Herkes sessizce kendi evine gitti.
Bazı hikâyeler böyle bitiyor.
Böyle bir hikaye yazayım diyorum ne dersiniz?