Mesele apaçık, insan kendisi için, kendi rahatı için, hatta kendni ölümden kurtarmak söz konusu olsa bile, yine kendisini satmaz!.. Âmâ bir başkası için olursa, bak işte o zaman satar!.. Sevdiği,taptığı bir insan için satar!.. İşte, işin bütün sırrı burada... Kardeşi için, annesi için kendini satar! Her şeyi satar!.. Oh! Biz burada sırası gelince, vicdanımızın sesini boğar, özgürlüğümüzü, rahatımızı, hatta vicdanımızı, her şeyimizi, her şeyimizi pazara çıkarırız! Sevdiğimiz varsın mutlu olsun da, ne çıkar, varsın hayatımız mahvolsun!.. Üstelik de, Cizvitlerden öğrenilmiş, kendimize özgü birtakım yargılar uydurur, galiba geçici bir zaman için kendimizi yatıştırır, amaca ulaşmak için gerçekten böyle davranmak gerektiğine kendimizi inandırırız. İşte biz böyleyiz ve her şey gün gibi apaçık!