"İçimde ona karşı tarifi imkansız bir şefkat vardı. Yatağında nasıl uzandığını,nasıl ağır ağır nefes aldığını,saçlarının yastığa nasıl serildiğini tasavvur ediyor ve hayatta bu manzarayı görmekten daha büyük bir saadet olamayacağını düsünüyordum."
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, karanlık...
Ve zehir zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık...