İnsan, kendi üçlü tabiatı hakkında yaratılıştan gelme bir duyguya sahiptir. Çünkü güdüsel ifadesinde bile bedenini canından ve canını bedeninden ayırt etmektedir.
Yaşam bir şenlik gibidir. Bazıları bu şenliğe zafer ve ödül kazanmak için katılırlar. Diğerleri iş yapmak amacıyla gelmiş hırslı ve açgözlülerdılir. Bir başkası ise izleyicilerdir. Bunlar gerçeğin peşindedirler. En iyileri ise izleyicilerdir.
Düzeni, karmaşa pelerininin ardına saklamak basitçe bir bölme meselesidir. Cesareti, korkaklıkla örtmek enerji sonrası için biriktirmektir. Gücü, zayıflık maskesinin arkasına gizlemek ise taktiksel bir manevradır.