Demet Yılmaz
@Dmtylmz
Gecenin yumuşak örtüsünde geçen bir uçak görünce, küçükken yaptığım gibi içindeki yüzlerce yaşamı düşündüm. Hayal edebiliyor olmanın gücü inanılmaz. Ben pek hayal kurmam gerçi, hatta hiç denecek kadar. Bu gece, içinde kendim olmayan bir hayal kurmak istedim. Bunun mümkün olması bile çılgınca aslında .Nitekim dönüp dolaşıp kendime vardım.
Çemberimizi daraltan, seçimlerimiz. Henüz hiçbir şey seçmemişken, hiçbir şey olduğumuzu sanırız oysa her şeyizdir. Çemberimin içindekilerle bir alıp veremediğim yok, aslına bakarsak tatmin edici bile denilebilir şimdilik. İlginç gelen bir çember var etmek için verilen tüm bu gayretten sonra bir anlığına kendimden başka neler yaratabilirdim merakı ,uçaktaki “o kız ” olma heyecanı.. Henüz hiç birşey olduğunu düşünen, bunun aynı zamanda her şey olabilmeyi barındırdığını bilen o kızın tüm rollerden, kaybedilmiş ve kazanılmış her şeyden soyutlanmış hayatını yaşamak için gizlice duyduğum heyecan. Hayatı hoyratça yaşama heyacanı..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Düşledim senle beni, Bir koca ömür içinde
O kadar gerçektik ki bebeğim o kadar güzel..
Sen oğlum, ölmedin
Dünyaya değil kalbime doğdun sadece
Yaşadığım sürece yaşayacaksın
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Yeniden, hayatın umulmadık kötü akışı merhabasını esirgemedi. Bu kez her şeyden, hepsinden acıydı yalnız. Kabus olmaması ne büyük talihsizlik.
Bir melek oluştu içimde, canımdan filizlenen, minicik. Büyüttüm onu hevesle . Her gün konuştukda biz, uzun uzun . Ama bir gün sustu farkedemedim. Son kez dokunmuş bana, son kez hissetmişim küçük adamımın küçük ayaklarını farkedemedim . Kavuşmamıza günler kala uçup gitti benden . İnanması ne kadar güç ne kadar imkansız . Yine de güneş sapsarı aydınlatıyor, bahar her yerde çiçek açtırıyor inanması ne kadar güç. En çok da bu canımı yakıyor, hayat beni hiç öldürmemiş gibi davranıyor.
Çoğu insan gibi ben de hayatı, insanları, seçimleri kategorize etme, genelleme hatasına düştüm uzun zaman. Her şeyi başlıklar altında toplayabildiğim, toplayabileceğim bir kavram haritasından ibaretti dünya. Hiçbir şeyin doğrusal olamayacağını ne zaman hakkıyla kavrayabilir insan, bilemiyorum. Ama bir yerden başlandı, farketmekle.