Bütün inançların temeli sevgidir. Her kim bir şey veya kimseyi severse ona inanmış, boyun eğmiş,kulluk etmiş olur.Kulluk,sevginin Yedi derecesinden biridir ki ilk adımda dostluk başlatır. Bu dereceler ezeli 'ilgi'den doğar, ilgiyi sevgi takip eder. Sonra tutku, aşk ,şevk ve kulluk diye devam edip ebedi dostlukta nihayet bulur. İyi veya kötü ,yararlı veya zararlı her tür sevginin bir etkisi sonucu meyvesi ve hükmü vardır. Coşku ,zevk , özlem,yakınlaşma,ayrılma,uzaklaşma,terk etme ,sevinme,üzülme,ağlama,gülme... Hepsi sevginin etkileri ve halleridir.Keşi sevği basamaklarında sürekli bir kazanç ve güç kazanarak ilerlemelidir. Belli bir yol aldıktan sonra sevgi yüzünden ağlasa da ,gülse de; sevinsede ,üzülsede; hatta sıkılsa yahut cossa da bundan yarar görür. Nitekim sevgiden uzaklaştığı zaman bunun tersi olacak,her halden üzülecektir. Akıllı insan kendine zarar verecek sevgiyi istemez. 'Hakikati sevmek babacım ,sevgilerin en güzelidir. ' Çünkü hakikat mutlak güzellikten doğar ve bütün güzeller Onun güzelliğinden bir ilham taşıdıkları için sevilirler.Hakikati ayırtetmeyi bilirsen sevgiliye karşı sevgide ortak edinmemiş olursun. Sevgiliyi sevmek,sevgilinin sevdiklerini sevmek sevgili için ve sevgili yolunda sevmek,sevgiliyle birlikte sevmek,bunların hepsi insanın tabiatına uygundur.Büyüyünce bu dediklerimi çok daha iyi anlayacaksın. Ama şimdilik sevgiyi bir su farz et. Ona ulaşmak zevk, alışmak acı verir insana!..