Fatih Deniz
@Dnzmavisi
Lisans
Mersin
Mersin
23 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Geceler uzun burada, yıldızlar bile yabancı,
Bir sen tanıdıktın gönlüme, bir de eski hatıralar.
Adını fısıldar rüzgâr uzak sokak aralarında,
Ben susarım, içimde bin ayrılık ağlar.
Gurbet dedikleri taş değilmiş meğer,
İnsanın yüreğine çöken ağır bir kışmış.
Sensiz geçen her gün biraz daha eksilmiş ömrüm,
Takvimler değil, hasret büyütmüş yaşımı.
Bir çay dumanında seni ararım bazen,
Bir türküde sesini duyar gibi olurum.
Uzanır elim boşluğa, döner yine kendime,
Ne sana varabilirim ne de seni unuturum.
Bil ki sevdam hâlâ ilk günkü kadar diri,
Yollar uzak olsa da kalbim senden ayrılmaz.
Ben gurbetin koynunda adını saklayan bir yolcu.
F.D
Reklam
Bir ömür omzuma yaslanan en güzel emanete…
Sen benim kardeşimden öte,
yarım kalmış çocukluğumun en güzel tarafısın.
Ellerinden tutarken büyüdüm ben,
Sen güldükçe içimde bir ev kuruldu sanki.
Bazen bir baba gibi korudum seni,
bazen bir dost gibi dinledim sessizliğini.
Ama en çok da,
“iyi ki varsın” diyerek sevdim seni.
Hayat yorarsa bir gün omuzlarını,
bil ki ben hep aynı yerde olacağım.
Çünkü sen benim kanımdan önce
kalbime kardeş olmuş insansın.
Sevgim,birlikte geçen yılların sessiz hatırasıdır.
Ve ben ne yaşarsam yaşayım,
sana baktığımda hep elinin sıcaklığını duyacağım.
F.D
Geceler omzuma çöktüğünden beri
Adını susturamadım içimde.
Bir şehir kadar kalabalık oldum,
Bir mezar kadar sessiz…
Hasret dedikleri şey,
Meğer insanın kendi yüreğine sürgünüymüş.
Ne bir ses yetişti imdadıma,
Ne de gözlerin geldi aklıma.
Şimdi her rüzgârda seni arayan
Yorgun bir adam yaşıyor içimde.
Her gece biraz daha kırılıp
Sabaha seni özleyerek varıyor.
F.D
Ben senin susturduğun sevgi değilim artık,
İçimde biriken her duygu isyana kalktı.
Adını her andığımda kırılan bir yanım var,
Ama bil ki bu kalp artık sana mahkûm değil.
Gözlerimdeki yangını görmezden geldin,
Suskunluğumu zafer sandın belki de.
Oysa ben, her gecede biraz daha büyüttüm öfkemi,
Sen küçülürken kalbimde.
Sevgi diye sunduğun şey, zincirmiş meğer,
Yüreğimde izleri hâlâ duruyor.
Ama ben o zinciri dişlerimle kopardım,
Artık özgürlüğüm senden daha parlak.
Haykırıyorum şimdi, duymasan da olur:
Ben senin yarım kalan hikâyen değilim.
Yaktığın her düşten bir yıldız yaptım,
Karanlığında bile ışık olan benim.
Ve eğer bir gün adımı anarsan içinden,
Bil ki geri dönmem, dönmem artık sana.
Çünkü ben, seni sevmekten değil,
Kendimi unutmaktan vazgeçtim sonunda.
F.D
Reklam