Kitap ile ilgili en güzel incelemeyi kitabın kendisi son sayfasında yapmış;
"...Bu yalnızca kendi gördüğü kadarıyla korkuya ve onun tükenmez silahına karşı yapılması gerekenlerin bir tanıklığından başka bir şey olamazdı; ama aynı zamanda da, içlerinde kopan fırtınalara karşın, bir aziz olamadıklarını göre, felaketleri kabullenmeyi reddederek, yine de doktorluk yapmaya çalışan tüm insanların bu korkuya karşı daha neler yapabileceğine de tanıklık edecekti bu anlatı."
Salgın gibi felaketlerde sadece rakamlar ve gelişmelere odaklanmayıp insanların hatta şehrin duygularına ve düşüncelerine ses olmuş güzel bir roman.