Dilce susup bedence konuşulan anlarda,
İlkönce damarlarımızda duyuyoruz
çağlıtısını.
Uzak iklimlerin kokusunu
gitmediğimiz şehirlerin.
Önceden bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda.
Sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz:
Bize ait olan ne kadar uzakta!
İsmet Özel
Bir bahar akşamında koptu kıyamet.
O günden sonra ne ben, ne de bendekiler aynı olmadı.
Puslu duvarların tavanına asmışım yarınlarımı.
Bir bahar akşamında ağlıyor çocukluğum;
İlmiği boynunda sallanan gençliğine...