Doğan ALTIN
@Doganaltin
Sevebileceklerim dilsiz, dilimi konuşanlarla konuşacak lakırdım yok.
“Doğruluk mu daha büyük meziyettir, yoksa yiğitlik mi? “ diye sorar, cevap ne olursa olsun, “ Bütün insanlar doğru olsaydı yiğitliğe lüzum kalmazdı!” derdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Alçak nefsin , acıkınca köpekleşiyor; sert, asi ve kötü huylu oluyor.
Doyunca murdar bir leş ve hareketsiz duran bir duvar gibisin.
Bir an leş, bir an köpekler gibi oluyorsun. Arslanlar yolunda gitmeye nasıl dayanacaksın?
Gece geçti. Sabah oldu. Ey hayatımın meyvesi! Bu gümüş ve altın sözü ne vakte kadar ?
Gençken daha kanaatkârdın. Şimdi altın istiyorsun; halbuki önceleri sen altın idin.
Salkımlarla dolu asmayken kesâda uğradın. Meyven olgunlaşacağı sırada bozuldun.
Meyvenin gittikçe tatlılaşması gerek. İp eğirenler gibi geri geri gitme.
O, söze ve işe bakılsa bizim dostumuzdur.
Hâle göre hükmedince ise yabancıdır.
Binlerce bahar olsa taşın yeşermesi mümkün değil. Toprak ol ki renk renk güllerin açsın!
Nice yıldır taş gibi dertli oldun, tecrübe için bundan sonra da toprak ol !