Müslüm Doğan
@Doganmsm
Beni en çok güzel bir şeye bakıp kötü şeyler söyleyen insanlar korkutuyor.
İste, hep buydu olan: Annen beni gerçekten sevdi, biliyorum; ama neydi bu "sevgi" - onun yalnızca daha önceden edinmiş olduğu bakış biçimlerine verdiği addı. Beni, hep, ya yanlış anladı, ya da hiç anlamadı. Beni hiçbirzaman sahiden ben olarak göremedi ki - o zaman kimdi Annen'in "sevdiği"? .. Bende ben olmayan birini -hatta birşeyleri- "sevdi"; sonra, beklediklerini bulamadıkça, duyguları -o sevgi- nefrete dönüşmeğe zaman da, ne yazık ki, gene, ben değildim nefret ettiği kişi ... Beni tanıyarak, bilerek, görerek; sahiden ben olan benden nefret etseydi, inan, sevinirdim buna. Öyle olmadı.
Reklam
İnsanın başka herkesin gözünü bürümüş çıbanları doğru olarak yorumlamadan önce kendi gözündeki çapağı temizlemesi gerekir gerçekten de. Ancak bundan sonra o çapaklar ona engel olmak yerine, yardımcı olabilirler.
Bu dünyadan yalnızca bir kez geçiyoruz. Pek az trajedi hayatın dışarıdan dayatılan, ama hatalı bir biçimde içeride yatıyormuş gibi tanımlanan bir sınırın dayatılmasıyla engellenmesinden daha etkili, pek az haksızlık bir gelişip serpilme fırsatının, hatta bunu umut etmenin bu yüzden esirgenmesinden daha derin olabilir.
