“Keşke hayatın başında biri bana bu hakikati fısıldasaydı…”
İmam İbnü’l-Cevzî şöyle der:
“Altınını, yolunu ve inancını insanlardan sakla.”
Altının:
Sahip olduğun servet değil yalnızca;
halin, huzurun ve sana bahşedilen her nimet…
Çünkü nimet, bakana imtihan, sahibe ise haset olur.
Yolun:
Yani niyet ettiğin her adım…
bir ev, bir nişan, bir düş, bir proje…
Sessiz kal; çünkü kelimeler bazen kaderi ürkütür,
sükût ise planları büyütür.
İnancın:
Yani düşüncen, eğilimin ve iç dünyan…
Nasihat, ancak talep edilirse anlam kazanır;
insan, kendini fazla anlattıkça kendinden eksilir.