Neden... ey kader, neden adımı seninle yazmadın?
Yaradan keşke gözlerimi senin yanında sana
değdirmeseydi,
keşke seni hiç görmeseydim,
hiç bilmeseydim varlığının bana bu kadar
ağır geleceğini.
Bu fâni dünyada ne acılar çektim senin
yüzünden,
içimde yanan sevgiyi tek başıma taşıdım, yanarak, susarak, tükenerek.
Benim gibi sevme...
sevme, çünkü benim sevgim bir yaradır, dokunanı kanatır.
Benim gibi bakma...
bakma, çünkü bakışımda yıkım vardı, ve selamımda söyleyemedigim bir veda gizliydi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gökyüzü bir kulunu korumayı
üstlendiğinde... mucizeler sıradan olur.
Her hikâye sadece ibret olsun diye anlatılmaz...
Bazı hikâyeler vardır ki, kalbine yeniden iman utler,
Sana Allah'ın gördüğünü, koruduğunu ve kırıkları onardığını hatırlatır.
W Rivayet edilir ki, ilim ehli Dr. Zaglul en-
Neccâr bu kıssayı talebelerine anlatırken
gözyaşları sözlerine yetişemezmiş. Sonra derin bir yakinle şöyle dermiş:
"Allah dostlarını ne hayatta bırakır, ne de öldükten sonra."
Ve işte kalbi titreten, ruhu tutuşturan hikâye başlar..
Âsım bin Sâbit... Hak üzere duran ve şehadetle yükselen bir yürek
O, Ensar'dan büyük sahabî Âsım bin Sâbit'ti
(Allah ondan razı olsun).
Bedir'i ve Uhud'u yaşamış, okçulukta mahir, imanında dimdik bir adamdı.
Resûlullah de onun hakkında şöyle buyurmuştu:
"Kim savaşmak isterse, Âsım gibi savaşsın."
Uhud'da müşriklerin ileri gelenlerinden birini
öldürdü ve o gün, kin ateşi bir annenin yüregine düştü...
İntikam yemini ve karanlık bir vaat
Sülefe bint Sa'd adında bir kadın şöyle
yemin etti:
"Âsım'ın kafatasından şarap içeceğim!"
Onu getiren kimseye yüz deve vaat etti.
Ama bilmediği bir sır vardı:
Allah bir kulunu korudu mu, kimse ona dokunamaz..
ihanet pususu ve iman imtihanı
Äsım ve birkaç sahabî davet için yola
çıktıklarında bir tuzağa düştüler.
Düşmanlar güvenlik vaadiyle teslim
olmalarını istediler.
Kim size saldırırsa, ona saldırdığı kadar karşılık verin.
Eğer ceza veriyorsanız, size yapılanın aynısıyla verin.
Kötülüğün bedeli, ona denk bir kötülüktür.
Bu, zayıfların merhameti değil; güçlülerin adaletidir.
İnsan, kendi kurduğu zulmün altında ezilmeden, kendi ateşinde yanmadan gerçeği kavrayamaz.
Onu kendi silahıyla vur, ona kendi diliyle haykır,
çünkü zalim ancak kendi yönteminin kurbanı olduğunda diz çöker.
Adalet, merhamet değil; dengedir.
Ve denge, güçle kurulur.”
Dünyada en ziyade nimet ve refah içinde yaşamış bir kimse, cehennem ehli arasından getirilir; ateşe bir lahza daldırılır ve kendisine denilir ki:
“Hiçbir hayır ve saadet gördün mü?”
O da der ki:
“Hayır, Vallahi hiçbir hayır görmedim.”
Ve dünyada en şedîd belâ ve mihnetlere dûçâr olmuş bir kimse, cennet ehli arasından getirilir; cennete bir lahza daldırılır ve kendisine denilir ki:
“Hiçbir sıkıntı ve meşakkat gördün mü?”
O da der ki:
“Hayır, Vallahi hiçbir sıkıntı görmedim.”
Bu mana, insanın kalbini titretir ve ruhunu sarsar:
Âhiretteki tek bir an, dünyadaki bütün elemleri ve bütün lezzetleri mahv ve yok eder.
Dünyada dağ gibi telakki ettiğimiz musibetler, hakikî hayatın mizanında bir zerre-i gubâr hükmüne iner.
Rızâ ve sabır hakkında söylenen sözler, imanın cevheridir:
• Kul rızâ gösterirse, rızâ onun nasibidir.
• Kul hoşnutsuzluk gösterirse, hoşnutsuzluk onun payıdır.
Bu, Hakk Teâlâ’nın değişmesinden değil; bilakis insan kalbinin rızâ ile şekillenip sükûn bulması, hoşnutsuzluk ile ise aşınıp yıpranması sebebiyledir.
İmanın hakikî özü şudur ki:
Her kaderin ardında bir hikmet bulunduğuna iman etmek; onu idrak edemesek bile teslim olmak ve Hakk Teâlâ’nın dilediğini dilediği gibi icra ettiğini kabul etmektir.
Zâhirde bir imtihan ve mihnet gibi görünse dahi, O’nun fiilleri hakikatte hep hayır ve rahmettir.
"Seni düşürmeye gücü yetmeyen kişi, başkalarını senden nefret etmeye itmeye başlar.
Bu, eski bir insan kuralıdır:
Bir insan seninle yüz yüze mücadele
edecek güce sahip degilse, seni gizlice karalamaya çalışır.
Psikolojide bu davranış, savunmacı kıskançlık ve yetersizlik duygusundan kaynaklanır.
O, senin varlığının kendisi için ne kadar ağır olduğunu çok iyi bilir, bu yüzden sana uzaktan saldırır... gücüne dokunamadığı için imajını zedelemeye çalışır."