Ben dünyanın başlangıcından kalma, içindeki öğeler billurlaşmamış, içinde başlangıçtaki kaosun hâlâ fokur fokur kaynadığı bir fosilim. Ben mutlak çelişkiyim, çatışkıların doruğu, gerilimlerin sınırıyım; içimde her şey olabilir, çünkü ben son can çekişmede, son üzüntünün saati geldiğinde, en son gülecek kişiyim.
An geliyor dünyanın tüm içeriğini eksiksizce bilmenin yorgunluğunu duyuyorum, an geliyor çevremde olup bitenlerden kesinlikle hiçbir şey anlamıyorum... Şu anda hiçbir şeye inanmıyorum, hiç umudum yok... Ne geçmiş duygusu var içimde ne de gelecek...
Tüm varlığında bir yangın, mutlak bir sıcaklık duyumsamak, içinizde doymak bilmez alevlerin yükseldiğini duymak, şimşekten, ışıltıdan başka bir şey olamamak...