Sıradan zaferler Karakarga Yayınları'ndan yaptığım çizgi roman alışverişinde ödülünü görüp ismini beğendiğim için son anda sepete eklediğim kitaptı. Bu kitap şu anlık hayatımda okuduğum en iyi çizgi roman, alt metini en iyi çizgi roman, beni en çok etkileyen çizgi roman ödüllerine de sahip bulunmakta.
Kitaptaki ana karakterin içsel bunalımını inanılmaz şekilde hissettim. Karakterin hayalleri ve hayallerinin gerçek yüzünü anlatıyor.
Çeşitli korkuları ve bunların gerçekleştiğini de görüyoruz. (spoiler)Babasının ölümü üstüne sanki bunu uzun zamandır bekliyor gibiydim. Uzun zamandır beklediğim bir şey gerçekleştiği için rahatlamış sayılırım bile diyordu.(spoiler)
Sıradan zaferler bir sanatçının yaptığı iş ile kişiliği arasındaki uyumu/uyumsuzluğu da ortaya koyuyor. İnsan yaptığı sanatla başkalarını etkilediği gibi bundan kendisi de etkilenmeli ve bunu da açık açık söylüyor zaten.
Tersanedeki işçiler ise bambaşka bir konu ve uzun uzadıya bunun hakkında konuşulabilir. Yaptıkları eylemler, içinde bulunduğu durumların sadece kendilerini etkilediğini ve diğer insanların bunu unutacağını, normale döneceğini biliyorlar esasında. Belki de fotoğraf kitabında yer almaları bunun bir nebze de ötesine geçmiştir, sanat bunu önleyebilmiştir.
(spoiler)Kitaptaki önemli karakterlerden biri de eski asker olan yaşlı adam. İnsanın değişimini gösteren önemli bir karakter. Burada belki de değişmedi zaten baştan beridir zorla yapıyordu da diyebiliriz. Her ne olursa olsun ana karakerle olan bağı önemli.(spoiler)
Kitabın olay örgüsünden çok insan ilişkileri ve karakterler üzerinde durduğunu da belirtmem gerekecek. Sıkıcı bir kitap değil ama aksiyon arıyorsanız sizi sıkacaktır.
Kitabın çizimlerine gelecek olursam renk seçimi ve çizimlerin kitaba, duygu aktarımı ve doğallık olarak katkıları